บทที่ 189 คนมันจะไม่ฟัง ต่อให้เอาความจริงมากองก็ไม่ฟัง!
คุณแม่ของเจี่ยวเจียวอึ้งกิมกี่ไปพักใหญ่กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอ เธอสั่นเทิ้มด้วยความโกรธกึ่งเศร้า “ฉันต้องการคำอธิบาย! ไม่ใช่เทปกาวไร้สาระพวกนี้!”
ซู่เป่าไม่รอช้า ล้วงถุงพลาสติกออกมาจากกระเป๋าสัตว์เลี้ยงทันที “หรือว่าคุณอยากได้ถุงพลาสติกใบนี้แทนคะ?”
เธอมองเด็กสาวตัวน้อยตรงหน้าที่ทำท่าทางซื่อบริสุทธิ์ ไร้เดียงสาจนน่ารัก
แต่มันดันมาทำลายจังหวะบีบน้ำตาของเธอจนพังพินาศหมดแล้ว!
“พวกคุณหมายความว่ายังไง! ส่งเด็กมาหลอกล่อพวกเรางั้นหรือ!” ญาติคนหนึ่งตะโกนด่าทออย่างหัวเสีย
“ใช่! เรื่องความเป็นความตายแต่กลับทำเป็นเล่น! พวกคุณไม่เห็นค่าชีวิตลูกหลานพวกเราเลยสักนิด!”
แม่ของเจี่ยวเจียวเริ่มโฮอีกระลอก “ฮือ ๆ เจี่ยวเจียวที่น่าสงสารของแม่! แม่แค่อยากให้หนูฟื้นคืนมา… ถ้าวันนี้พวกคุณไม่ให้คำอธิบายที่ชัดเจน วิญญาณลูกสาวฉันจะไม่มีวันหลับตาลงได้!”
คนตายจะฟื้นได้ยังไงคะ… คำพูดแบบนี้คุณน้าพูดเล่นไม่ได้นะคะ
เด็กน้อยกำลังจะอ้าปากแย้ง แต่กลับถูกซูโล่วอุ้มตัวลอยขึ้นมาเสียก่อน
“เด็ก ๆ ไม่ควรยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่ครับ” ซูโล่วเอ่ยเสียงเรียบ
เรื่องผีสางอะไรนั่น… ค่อยไปเคลียร์กันทีหลัง
ซูโล่วหันไปพยักหน้าให้ถังเถียนเถียนซึ่งฝ่ายนั้นก็รู้ใจทันที เขาสั่งให้คนไปลากลำโพงและไมโครโฟนสำหรับฝึกเต้นของเด็กฝึกหัดออกมาตั้ง ก่อนลองทดสอบเสียงด้วยวอลลุ่มสูงสุดจนเกิดเสียงหวีดแหล
