แต่ลูกสาวฉันต้องตายก็เพราะคุณชายสี่ของตระกูลซู! นี่คือความจริง!” พ่อของเด็กสาวกัดฟันกรอดด้วยความจนตรอก
ลุงเนี่ยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา “งั้นขอถามต่อ… ก่อนเกิดเหตุ เธอได้คุยโทรศัพท์กับคุณชายสี่ของเราไหม?”
จะไปมีเบอร์ได้ยังไงล่ะ! พูดแบบนี้มันรังแกกันชัด ๆ!
ลุงเนี่ยยังคงรุกต่อด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท “แล้วก่อนเธอตัดสินใจจบชีวิต เธอเคยพบคุณชายสี่ไหม? รู้จักกันเป็นการส่วนตัวหรือเปล่า? หรือเคยมีการนัดพบกันที่ไหนบ้าง?”
ไร้ซึ่งคำตอบจากฝ่ายตรงข้ามอีกครั้ง
ลุงเนี่ยยกยิ้มเย็นชา “ในโลกออนไลน์ไม่เคยคุย ในโลกจริงไม่เคยเจอหน้า ไม่มีการติดต่อสื่อสารทั้งสิ้น… แต่พอเธอกระโดดตึกตาย พวกคุณกลับมาลากตระกูลเราไปรับผิดชอบ แบบนี้มันฟังดูมีเหตุผลแล้วหรือ?”
พ่อของเด็กสาวระเบิดอารมณ์โมโห เขาเขวี้ยงขวดน้ำแร่ลงพื้นอย่างแรงจนน้ำกระเซ็น “พูดมากไปทำไมลูกสาวฉันตายไปแล้ว! เพราะไม่ใช่ลูกพวกแกไง ถึงได้ยืนพูดหน้าตาเฉยแบบนี้ ไม่รู้ซะบ้างว่าความเจ็บปวดมันเป็นยังไง!”
คำว่า “ลูกของพวกคุณ” ทำเอาแววตาของลุงเนี่ยเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
“พวกคุณไม่อยากรับผิดชอบใช่ไหม!” กลุ่มญาติเริ่มรุมล้อมตะโกนประสานเสียง
“ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวเราไปหลงใหลคลั่งไคล้ดาราหนังอย่างมัน เธอจะหลงผิดจนจบชีวิตตัวเองเหรอ? ถ้าคุณชายสี่ของพวกแกไม่ขยันโพสต์รูป โพสต์วิดีโอล่อลวงชาวบ้านไปวัน ๆ ลูกสาวฉันจะคลั่งจนตายไหม?”
“ใช่! ยังไงพวกแกก็ต้องรับผิดชอบ!”
“ไปลากคอ
