ยอบอวลอยู่ในอากาศเมื่อครู่ดูเหมือนจะจางหายไปพร้อมกับความเย็น แทนที่ด้วยกลิ่นไหม้
“เดี๋ยวก่อน คุณจะไปไหนกันแน่เนี่ย?”
เจมี่ สินะ?
ผมหันไปมองด้านหลังแล้วตอบกลับ
“….สำรวจ”
ในเมื่อผมเห็นแล้วว่าเขาไม่เห็นเด็กสาวตัวเล็ก ๆ คนนั้น อีกทั้งการเก็บข้อมูลนี้ไว้เป็นความลับมันน่าจะเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกว่า ผมจึงพูดออกไปได้แค่นั้น
“สำรวจ? ด้วยแว่นนั้นน่ะนะ…?”
“แว่นผมมันทำไม?”
“คุณนี่มัน…”
โถงถัดไปเปิดทางนำสู่ห้องกว้างแสนทรุดโทรม มีรูปปั้นหนึ่งตั้งอยู่ตรงกลางรายล้อมด้วยกรอบรูปว่างเปล่า รูปปั้นนั้นเป็นหญิงสาวสวมผ้าคลุมหน้ากำลังหลับตาและประสานมือไว้ใกล้ท้อง
กระเบื้องบนพื้นดูผุกร่อนและแตกร้าว หน้าต่างแตกละเอียดที่อยู่ห่างออกไปนั้นอยู่สูงเกินกว่าที่เราคนใดคนหนึ่งจะเอื้อมถึง เศษกระจกเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้น
ด้านหลังของรูปปั้น เด็กสาวตัวน้อยย่อตัวลงและโผล่ออกมาเพียงครึ่งเดียว เฝ้าเมียงมองดู
“นั่นคือรูปปั้นของพระแม่มารีย์ (Saint Mary)”
เจมี่พูดขึ้นอีกครั้งพลางปรับองศาของไม้เซลฟี่เพื่อให้กล้องจับภาพได้ แชตของเขาไหลเร็วเกินกว่าที่ผมจะอ่านทัน
‘ช่างเถอะ มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ’
สายตาหันความสนใจกลับไปยังรูปปั้น ผมรู้อยู่แล้วว่ามันคืออะไร
“ท่านเป็นหนึ่งในผู้ที่ปลุกพลังขึ้นมาเป็นคนแรก ๆ และเป็นผู้ก
