ระตูมากขึ้นแล้วทำท่าให้ผมตามมา
ดูเหมือนเธออยากให้ผมไปหา
‘ฝันไปเถอะ…’
นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมอยากจะทำ
แต่พอมองเธอไปมาแล้ว ด้วยเหตุผลประหลาดอะไรสักอย่าง ทำให้ผมรู้สึกว่าเธอไม่ได้มีเจตนาร้าย เธอดูแตกต่างจากตอนที่ผมจ้องมองภาพวาดอย่างสิ้นเชิง
ตอนนั้น ผมสัมผัสได้ถึงความมุ่งร้ายชัดเจนมาก
อะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนไปกันนะ?
‘หรือนี่จะเป็นกับดัก? เธอคงไม่ได้แกล้งทำเป็นไร้เดียงสาแล้วค่อยเชือดฉันทีหลังใช่ไหม?’
ผมกลัวเหลือเกินว่ามันจะเป็นอย่างนั้น
ถ้ามันเกิดขึ้นจริงละก็ ผมคงไม่ต่างอะไรกับคนที่จบสิ้นไปแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น…
ผมก็ยังตัดสินใจก้าวไปข้างหน้าและตามเธอไป
เมื่อคิดได้ว่าไม่มีใครพบอะไรเลยสักอย่างทั้งที่ค้นทั่วอาคารแห่งนี้แล้ว การเดินเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมายจึงมีแต่จะทำให้เสียเวลาไปเปล่า ๆ
ผมไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น
เธอเป็นเบาะแสสำคัญที่จะทำให้ผมคลียร์เควสต์สำเร็จ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็สุ่มเสี่ยงจะเป็นตัวอันตรายด้วย
“ฮู่วว”
ไอหมอกหลุดออกจากริมฝีปากอีกครั้ง ความหนาวเย็นเริ่มแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย
มวลหมู่ไอหมอกพวยพุ่งออกมาจากปากมากยิ่งขึ้นเมื่อความเย็นเยียบเลื้อยลัดลึกลงไปถึงกระดูก พื้นลั่นเสียงแตกแผ่วเบาใต้ฝ่าเท้าขณะที่ผมเข้าไปใกล้กรอบประตู กลิ่นอับชื้นที่เค
