บทที่ 171 คนปะปนอยู่ท่ามกลางผี สนุกยิ่งกว่าผีเสียอีก
ซู่เป่าจ้องมองไปยังผิวน้ำ ใบหน้ากลมเล็กของเธอฉายแววเคร่งขรึม ท่าทางจริงจังเกินวัยนี้ มีเสน่ห์ลึกลับที่ขัดกับภาพลักษณ์ปกติอย่างสิ้นเชิง
ทว่าบรรยากาศริมฝั่งแม่น้ำในตอนนี้ กลับไม่ได้โศกเศร้าตามที่ควรจะเป็นเลยแม้แต่น้อย อุปกรณ์ไลฟ์สดตั้งเรียงรายเป็นแถวเว้นระยะทุกสองเมตรจะมีบล็อกเกอร์หนึ่งคนกำลังป่าวประกาศผ่านหน้าจอด้วยเสียงประหลาด ๆ
“นี่คือจุดเกิดเหตุที่สาวสามคนตกน้ำครับพี่น้อง! กดติดตามให้ผมด้วยนะ ผมจะพาตามติดเหตุการณ์ทั้งหมด ดูความคืบหน้าล่าสุดไปพร้อมกัน…”
“ตอนนี้เรือกู้ภัยยังงมไม่เจออะไรเลยครับ ทุกคนดูตรงที่ผมชี้นะ นี่คือจุดพบศพผู้ชาย… อ้อ ทุกคนลองดูรถเข็นสินค้าในไลฟ์ผมสิ มีขนมกับเมล็ดแตงโมให้สั่งมากินไปดูไลฟ์ไปได้นะครับ สั่งตอนนี้ส่งทันที!”
“มีพี่คนไหนจะส่งแว่นกันแดดให้ผมไหม? ตอนนี้เรากำลังทำแต้มแข่งกับอีกฝั่ง เราจะปล่อยให้กระแสตกไม่ได้! โอ้ว เจ้านายส่งเฟอร์รารี่มาแล้ว! ขอบคุณครับ! ขอให้รวย ๆ! ทุกคนช่วยกันกดติดตามเจ้านายอันดับหนึ่งของผมด้วยนะ!!”
เด็กสี่ขวบขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง แล้วถามเสียงแผ่ว “คุณพ่อขา พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่เหรอคะ?”
มู่กุยฝานกวาดสายตามองความวุ่นวายที่ไร้จิตสำนึกนั้นแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “นี่แหละที่เขาเรียกว่าร้อยผีออกหากินยามฝนพรำ มนุษย์ปะปนอยู่ในนั้น สนุกยิ่งกว่าผีเสียอีก…”
คนบางคนชอบดูความวุ่นวายและกลัวว่าเ
