เป่ยไม่รอช้า รีบหยิบอุปกรณ์แล้วรุดหน้าไปยังจุดเกิดเหตุทันที
ริมแม่น้ำหยงเจียง
ผู้คนยืนออกันแน่นขนัดเพื่อดูความครึกครื้น มู่กุยฝานอุ้มซู่เป่าอยู่ขอบนอกฝูงชน เมื่อเห็นเด็กน้อยพยายามเอี้ยวคอชะเง้อมองด้วยความลำบาก มู่กุยฝานจึงจับเธอขี่คอเพื่อให้เธอมองเห็นสถานการณ์เบื้องหน้าได้ถนัดตา…
“ไกลเกินไป มองไม่เห็นอะไรเลยค่ะ” ซู่เป่าเอามือน้อยป้องเหนือคิ้วแล้วพยายามเพ่งมองออกไป
ทันใดนั้น มู่กุยฝาน ก็หยิบกล้องส่องทางไกลขนาดจิ๋วออกมาส่งให้ซู่เป่า
“คุณพ่อขา กระเป๋าของคุณพ่อคือกระเป๋าวิเศษของโดราเอมอนเหรอคะ?!” เด็กน้อยร้องอุทานออกมาด้วยความทึ่ง
“อืม… แล้วตอนนี้ลูกอยากได้อะไรเพิ่มอีกไหมล่ะ?” มู่กุยฝานอมยิ้ม
“อมยิ้มค่ะ!” ซู่เป่ารีบตอบทันควัน
มู่กุยฝานพลิกข้อมือเพียงครั้งเดียว อมยิ้มรสสตรอว์เบอร์รีก็ปรากฏขึ้นในมือเขา จึงส่งให้เธออันหนึ่ง
ซู่เป่าดูมีความสุขมาก เธออมอมยิ้มไปพลางใช้กล้องส่องทางไกลส่องมองไปยังผิวน้ำในแม่น้ำ
เรือกู้ภัยและเรือเก็บศพสามลำกำลังแล่นวนเวียนอยู่บนผิวน้ำ และยังมีเรืออีกสองลำประจำการอยู่ปลายน้ำในระยะไกล เนื่องจากเรื่องนี้กลายเป็นประเด็นร้อนแรงติดเทรนด์ฮอตเสิร์ช หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงต้องระดมกำลังกันอย่างเต็มที่
“ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน แดดจ้าแบบนี้ไม่มีอะไรโผล่ออกมาเลยค่ะ” ซู่เป่าเปรยขึ้น “อ้อใช่… คุณพ่อคะ แล้วเรื่องศพผู้ชายคนนั้นเป็นยังไงบ้าง?”
“เรื่องศพผู้ชาย ทางตำรวจยังอยู่ระหว่
