ณร้าย อีก 1 ตน!”
แม้ในจำนวนนั้นจะไม่ได้นับรวมผีสาวท้องแหว่งกับคุณยายชุดศพเข้าไปด้วย แต่ซูเหอเวิ่นก็ยังรู้สึกว่ากำไรเน้น ๆ อยู่ดี
“ตอนนี้ x=2 , y=23, z=1…”
เขานั่งดีดลูกคิดในใจ เหมือนจะมองเห็นแสงแห่งชัยชนะแล้ว!
ซูเหอเวิ่นอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าทุกวันเขาอาจิ่นอวี้ออกไปเดินเล่นสักรอบ
แล้วพาวิญญาณกลับมาวันละสัก 20 ตน…
แค่ไม่ถึงห้าวัน! KPI ของน้องสาวก็เสร็จสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว!
ทว่ามันก็ได้แค่คิดเท่านั้นแหละ เพราะท้ายสุดแล้วเขารู้ดีว่ามันไม่ส่งผลดีต่อดวงจิตของซูจิ่นอวี้เท่าไหร่นัก
ซูเหอเวิ่นนั่งเค้นสมองต่อ…
ไม่ได้การละ แทนที่จะมัวแต่พึ่งโชคชะตาให้ผีมาหา ทำไมเราไม่เป็นฝ่ายรุกขยี้พวกมันก่อนล่ะ?!
โรงพยาบาลเอย แหล่งผีดุผีเฮี้ยนเอย หรือแม้แต่หลุมศพบ้านคนอื่น…
เอ่อ… ช่างมันเถอะ ข้อหลังนี่ดูจะข้ามเส้นศีลธรรมไปหน่อย
เมื่อรู้สึกว่าไอเดียเข้าท่า เขาจึงรีบตะลุยโลกอินเทอร์เน็ต ค้นหาพวกพิกัดสยองขวัญ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ผีหลอนที่สุด หรือ พวกถนนมรณะอะไรทำนองนั้น…
แต่ในจังหวะกำลังเลื่อนเพลิน ๆ เขาก็ไปสะดุดเข้ากับวิดีโอหนึ่ง…
ซึ่งมันคือวิดีโอที่เขาบันทึกเอาไว้ด้วยมือตัวเอง!
ในคลิปนั้นปรากฏผีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังพ่นน้ำลายบ่นว่าสภาพแวดล้อมในประเทศมันแย่ อากาศเมืองนอกหอมหวานกว่าเยอะ สุดท้ายพอโดนจับได้ก็โกรธจนหน้ามืดกระโจนเข้าใส่กล้อง…
นี่มันวิดีโอตอนจับผีคราวก่อนชัด ๆ!
วิดีโอต้นฉบับนี้เขาเป็นคนโพสต์ลงในเว