กว่าหลายปีมานี้ลืมฉันไม่ได้เลย แต่ก็ฝืนยิ้มอวยพรให้ฉันมีความสุข… เขาพาฉันไปดูดอกไม้ไฟ อธิษฐานให้ฉันโชคดีในชาติหน้า ในจังหวะที่ดอกไม้ไฟระเบิดออกมา ฉันเห็นเขายืนร้องไห้เงียบ ๆ”
“เขาดูเป็นพี่ชายที่แสนดีมากเลยนะคะ” ซู่เป่ากอดเสี่ยวอู่ไว้พลางพึมพำ
“ถุย! ความตายของฉันมันก็มาจากเขานี่แหละ!” ผีเจ้าชู้กัดฟันเล่าด้วยความแค้น “พอมองเห็นน้ำตาของเขา ใจฉันก็อ่อนยวบจนเพิ่งรู้ตัวว่าจริง ๆ แล้วฉันยังรักเขาอยู่! แต่ฉันก็กำลังจะหมั้นแล้ว และก็ยังรักแฟนคนแรกอยู่ลึก ๆ… ฉันควรทำยังไงดีล่ะ?”
ด้วยเหตุนี้ หนิงไป๋เฟยจึงสับรางด้วยการเตรียมงานแต่งกับแฟนคนแรกไปพร้อมกับแอบออกเดทลับ ๆ กับไอ้หนุ่มน้อย ความตื่นเต้นจากการลอบคบกันทำให้เธอหลงผิดคิดว่าเธอรักเขามากกว่า
“ฉันรู้สึกผิดต่อเขามาก เลยอยากบอกเลิกเพื่อให้เขาไปเจอคนที่ดีกว่า แต่เขากลับบอกว่า ‘ไม่’ ขอแค่ได้อยู่ข้าง ๆ ฉัน เขายอมอยู่อย่างไม่มีตัวตนไปชั่วชีวิตก็ได้”
เล่าถึงตรงนี้เธอก็เริ่มร้องไห้ “ฉันซาบซึ้งจนใจจะขาด จะปล่อยให้คนดีแบบนั้นไม่มีอะไรติดตัวได้ยังไง? ฉันเลยโอนบ้านที่พ่อแม่ให้ไว้เป็นชื่อของเขา และยังเอาเงินเก็บทั้งหมดไปซื้อรถให้เขาอีกคัน”
“หลังจากนั้นไม่กี่วันเขาก็ขาดการติดต่อไ ป แต่ตอนนั้นฉันยุ่งกับงานแต่งมากจนไม่มีเวลาคิดอะไร…”
“ฉันมโนไปเองว่าเขาคงแอบไปร้องไห้เสียใจอยู่ที่ไหนสักแห่ง แม้แต่ตอนแลกแหวนในพิธีแต่งงาน ในหัวฉันยังคิดถึงเขาอยู่เลย!”
“ไอ้หมานั่
