ัวตัวเองได้ถ้าเกิดเรื่องอะไรแบบนี้ขึ้นมา แต่ชัดเจนแล้วว่าฉันประเมินสติปัญญาของเด็กผู้หญิงในภาพวาดต่ำเกินไป’
เธอคงจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานได้ ตอนที่ผมคลุมภาพวาดแล้วเปิดเพลงหนี
ผลลัพธ์ก็คือ เธอหยุดผมไม่ให้ทำแบบเดิมซ้ำอีกครั้ง
ถ้าผมไม่เคยใช้มุกนั้นมาก่อนเลย เธอก็คงไม่มีทางรู้
ความคิดนี้ทำเอาหัวใจหล่นวูบ
“นี่คือความแตกต่างของความผิดปกติระหว่างลำดับชั้นที่หนึ่งกับลำดับชั้นที่สองเหรอ?”
ผมนึกย้อนไปถึงไนท์วอล์กเกอร์ แล้วเปรียบเทียบกับเด็กสาว เห็นได้ชัดว่าเธอฉลาดกว่ามัน การที่เธอจดจำอะไรบางอย่างได้ถือเป็นข้อพิสูจน์ชั้นดีแล้ว แต่ไม่ได้มีเพียงแค่นั้น เธอยังสามารถปิดกั้นเสียงทั้งหมดภายในห้องตอนที่ตัวเธอเองกำลังก่อเรื่องได้ด้วย ผมชักสงสัยแล้วว่าไนท์วอล์กเกอร์จะมีความสามารถในการจดจำอะไรแบบนั้นด้วยหรือเปล่า
สิ่งเดียวที่ทำให้มันเปลี่ยนไปคือตอนที่มันตาย และนั่นน่าจะเป็นการเสียค่าความภักดีที่มีต่อผม
ถึงจะยังไม่รู้วิธีการเพิ่มค่าเหล่านั้นก็จริง แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้กังวลมากมายนัก
ผมยังสามารถใช้งานไนท์วอล์กเกอร์ได้อยู่ตราบใดที่มันยังไม่ตาย แต่ถ้ามันตายขึ้นมา… ผมไม่แน่ใจหรอกนะว่ามันจะยังฟังคำสั่งเหมือนเดิมไหม
‘คงต้องคิดหาวิธีเพิ่มค่าความภักดีของมันซะแล้วสิ’
แต่เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยค
