บทที่ 100 ไม่คิดว่าเขาจะเป็นหลานชายของตระกูลเราเลย
คนของตระกูลมู่ต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่
ชายหนุ่มคนนี้ชื่อ มู่ชิงหลิน เป็นบุตรชายของน้องชายคุณปู่ตระกูลมู่ ตอนเกิดมาหมอดูทำนายว่าเขาดวงขาดธาตุไม้ ชื่อที่ตั้งให้จึงล้วนเกี่ยวข้องกับไม้ทั้งหมด
มู่ชิงหลินย้ายมาพัฒนางานที่เมืองหลวง จึงมาอาศัยอยู่กับตระกูลมู่
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด แค่เขามาร่วมงานก็ถือเป็นเรื่องดีที่สุดแล้ว! ในเมื่อพวกเขาเป็นครอบครัวของผู้มีความดีความชอบชั้นหนึ่ง การที่คนระดับเทพสงคราม จะมาอวยพรวันเกิดให้คุณย่ามู่นั้น ย่อมเป็นเรื่องที่สมควรและถูกต้องมิใช่หรือ?
ชิงหลิน ถ้าไม่รู้จริงก็อย่าเดาสุ่มสี่สุ่มห้า ทำเหมือนตัวเองรู้ดีนักเลย” ลูกชายคนโตของตระกูลมู่เอ่ยขัดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
มู่ชิงหลินหุบปากลงทันที ทว่าในใจกลับอัดอั้นด้วยความไม่ยุติธรรม
เขาดูแคลนครอบครัวของคุณปู่รองว่าเป็นเพียงพวกไร้สมอง ที่โชคดีเพราะแย่งชิงเกียรติยศของคุณปู่ใหญ่ไปครอบครองเท่านั้น
ไม่อย่างนั้นความภาคภูมิใจในความดีความชอบชั้นหนึ่งนี้ หากตกอยู่กับครอบครัวเขา ป่านนี้คงประสบความสำเร็จรุ่งเรืองไปนานแล้ว
มู่หลี่ฉวิน หลานชายสายตรงรุ่นสามของตระกูลมู่ ลอบกลอกตาไปมาอย่างมีเลศนัย
แม้จะสอบเข้ารับราชการมาหลายปีแล้วยังไม่ผ่าน แต่เขารู้ดีว่าพี่ชายร่วมสกุลที่มาขออาศัยอยู่นี้ เป็นคนมีความสามารถ เขาจึงแสร้งทำเป็นครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “คุณปู่ครับ ผมรู้สึกว่าเรื่อง
