ม่ของคนเป็นแม่…
“แม่คะ! แม่เท่มากเลยค่ะ!” ลูกสาวของซินจื่อเหมิงเอ่ยชมด้วยตาเป็นประกาย
“แม่ครับ แล้วคุณพ่อกับคุณย่าล่ะครับ?” ส่วนลูกชายเอียงคอถามอย่างสงสัย
“คุณพ่อกับคุณย่าของลูกนึกอยากกลับไปใช้ชีวิตสงบ ๆ ในชนบทจ้ะ พวกลูกอยากอยู่กับแม่ในบ้านหลังใหญ่หลังนี้ หรืออยากกลับไปลำบากบ้านเกิดกับคุณพ่อล่ะจ๊ะ?” ซินจื่อเหมิงยกยิ้มมุมปาก
“พวกเราอยากอยู่บ้านหลังใหญ่กับแม่ครับ/ค่ะ!” เด็กทั้งสองรีบชูมือขึ้นทันที
ซินจื่อเหมิงยิ้มออกมาด้วยความโล่งอก
ที่แท้มันก็ไม่ยากอย่างที่เธอคิดไว้เลย… แถมมันยังรู้สึกดีมากเสียด้วย!
ตอนนี้ทั้งร่างกายและจิตใจของซินจื่อเหมิงรู้สึกเบาสบายเหลือเกิน เธอเพิ่งตระหนักได้ว่าการหาเงินได้มากไม่ได้หมายความว่าจะมีชีวิตดีเสมอไป แต่การที่ตัวเองมีความมั่นใจ เข้มแข็ง และกล้ายืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเองต่างหาก…
ถึงจะเรียกได้ว่าเป็นชีวิตดีอย่างแท้จริง