ครับ! แล้วผู้หญิงคนนี้…” พนักงานพยายามจะถามต่อ
“คุณว่างมากนักหรือไง?” ซูอีเฉินสวนกลับด้วยสายตาเย็นชาจนพนักงานอีกคนต้องรีบดึงเพื่อนให้ออกไปจากห้อง “ขอโทษด้วยครับ รบกวนเวลาแล้วครับ!”
ประตูปิดลง พลังของเงินสามารถแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้เบ็ดเสร็จ ซู่เป่าพยักหน้าทึ่ง ๆ พลางชูนิ้วโป้งให้ “ขอบคุณค่ะคุณลุงใหญ่! คุณลุงใหญ่เก่งที่สุดเลย!”
พลังของเงินนี่มันยอดเยี่ยมจริง ๆ เธอต้องเรียนรู้เอาไว้บ้างแล้ว!
**
ซินจื่อเหมิงไม่รู้ตัวเลยว่าเธอกลับมาถึงบ้านได้อย่างไร สมองของเธอยังคงมึนงงไปหมด ภาพเด็กน้อยซู่เป่าที่บอกว่าเธอมีผีขี้ขลาดชื่อพานเจิ้นอ่าวเกาะติดอยู่ยังคงติดตา แม้ผีตนนั้นถูกจับไปแล้วแต่เธอก็ยังสั่นไม่หาย
เธอรีบเปิดโทรศัพท์ค้นหาชื่อพานเจิ้นอ่าว จนพบข่าวเมื่อสิบปีก่อน… เด็กชายถูกกลั่นแกล้งรุนแรงระหว่างทางกลับบ้าน พ่อแม่มารู้ความจริงเอาในวันที่สายไปเสียแล้วว่าลูกชายต้องตายเพราะอาการบาดเจ็บภายในอย่างแสนสาหัส
ซินจื่อเหมิงสะท้านไปทั้งใจพลางกำหยกบนคอไว้แน่น
“ป้าซินคะ ซู่เป่าจับคุณผีไปแล้วนะ นี่ไง! ซู่เป่าใส่ ‘ความกล้าหาญ’ ลงในหยกให้ป้าด้วย ต่อไปป้าซินจะต้องเปล่งประกาย และมุ่งหน้าต่อไปได้โดยไม่กังวลแล้วนะคะ”
คำพูดของซู่เป่ายังคงกังวานอยู่ในหู และดูเหมือนจะไม่ใช่เพียงความคิดไปเอง เพราะเธอเริ่มรู้สึกถึงไออุ่นแผ่ออกมาจากหยกชิ้นนั้น…
ในจังหวะนั้นเองประตูบ้านก็ถูกเปิดออก สามีและแม่สามีกลับมา พร้อมกับป้ารองแ
