ไม่กี่ร้อยล้านเองครับ ถ้าช่วยชีวิตแม่ได้ ต่อให้ต้องจ่ายเป็นพันล้านผมก็ยอม” ถังเถียนเถียนถอนหายใจยาว
บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงอีกครั้ง ทุกคนต่างมองถังเถียนเถียนที่มีรูปร่างอ้วนฉุ พุงพุ้ยดูเหมือนพ่อค้าหน้าเลือด ทว่ากลับไม่คาดคิดว่าเขาจะมีความกตัญญูเปี่ยมล้นถึงเพียงนี้…
จี้ฉางถึงกับพูดไม่ออก เขาชี้ไปยังสิ่งของต่าง ๆ พลางอธิบาย “ประการแรก พระกวนอิมเป็นของพุทธส่วนยันต์เหลืองเป็นของเต๋า ในแก่นแท้ของพุทธมหายานมียันต์ก็จริงแต่ความหมายต่างจากเต๋าโดยสิ้นเชิง โบราณว่าไว้ บูชาเต๋าไม่ปนพุทธ การนำทั้งสองอย่างมาวางร่วมห้องเดียวกันถือเป็นข้อห้ามใหญ่”
“หากไม่ศรัทธาทั้งพุทธและเต๋าก็ไม่เป็นไร แค่เคารพความบริสุทธิ์ของใจก็ไร้ข้อห้าม แต่หากคิดจะบูชา ต้องไม่ทำปนกันเช่นนี้”
จี้ฉางชำเลืองมองวิญญาณหญิงชราตระกูลถังกำลังยืนอยู่ข้าง ๆ “ของในห้องนี้มีเพียงหยกสีเหลืองเท่านั้นที่มีฤทธิ์จริง แต่มันกลับถูกใช้เพื่อกักขังวิญญาณ หญิงชราท่านนี้เสียชีวิตไปแล้วแต่ดวงจิตกลับถูกจองจำไว้นี่ จะไปเกิดใหม่ก็ไปไม่ได้… ไม่รู้เหมือนกันว่าเธออุตส่าห์ดั้นด้นไปหาซู่เป่าได้อย่างไร”
“คุณหนูซู่เป่า มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ?” ถังเถียนเถียนเห็นซู่เป่านิ่งไปจึงถามอย่างกังวล
“ไม่เหมาะสมเอาเสียเลยค่ะ ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง” ซู่เป่าฟังคำบอกเล่าของอาจารย์พลางกล่าวออกไป
เธอชี้ไปยังรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม “บูชาพุทธต้องไม่ปนเต๋า การมีทั้งสองอย่างใ
