ยโปรโมตเกมได้บ้างไหมน่ะ ฉันกะว่าวางขายเร็ว ๆ นี้ แต่ถ้าไม่ทำการตลาดเลยสักอย่างก็คงไม่มีใครซื้อแน่ ๆ”
“การตลาดเหรอ…?”
คิ้วของไคล์ขมวดมุ่นทันทีพลางยกมือขึ้นแตะใบหน้า เขาดูเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก แต่ไม่นานก็ส่ายหัว
“นึกไม่ออกเลยแฮะว่าจะมีใค— อ๊ะ”
ไคล์ทุบกำปั้นลงบนฝ่ามือตัวเองราวกับมีไอเดียบางอย่างกระแทกเข้าใส่ แต่แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นแบบแปลก ๆ อย่างรวดเร็ว
“อะไร? ทำไมทำหน้าอย่างงั้นล่ะ?”
“คือว่า…”
ไคล์เกาแก้มพลางพึมพำออกมา ‘มันน่าจะเวิร์ก แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะ…’
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองมาทางผมอีกครั้ง
“…ฉันอาจจะช่วยนายไม่ได้ แต่ฉันรู้จักอยู่คนหนึ่งที่น่าจะช่วยได้น่ะ”
“จริงเหรอ?”
“ใช่ แต่…”
“แต่อะไรล่ะ? ทำไมถึงเอาแต่พูดอ้อมแอ้มแบบนั้นเนี่ย?”
“เออ ก็ได้ แต่อย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน”
ไคล์หยิบโทรศัพท์ออกมาและเริ่มพิมพ์บางอย่างลงไปด้วยความรวดเร็ว เพียงไม่กี่วินาที เขาก็เปิดหน้าเว็บหนึ่งแล้วหันหน้าจอมาทางผม— มันคือหน้าโปรไฟล์ในแอปโซเชียลมีเดียอะไรทำนองนั้น
