าร์ ซูโล่วมีความไวต่อเลนส์กล้องสูงมาก เขาตวัดสายตาไปมองนักข่าวซึ่งกำลังซุ่มแอบอยู่ในเงามืดได้รวดเร็ว ฝั่งนักข่าวเองเมื่อเห็นว่าถูกจับได้ แทนที่จะหลบหนีกลับมีท่าทีตื่นตัวด้วยความตื่นเต้นว่ากำลังจะได้ข่าวใหญ่
ภาพของผู้ชาย ดูดิบเถื่อนร้ายกาจ ทว่ากลับกำลังนั่งถักเปียให้เด็กน้อยตัวกลมอย่างทะนุถนอม…
ภาพนี้มันช่างทรงพลังและสร้างแรงสั่นสะเทือนต่อความรู้สึกได้มหาศาล! มันต้องเป็นพาดหัวข่าวดังระเบิดแน่ ๆ!
ซูโล่วเบนสายตากลับมาโดยไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจหรือขัดขวางแต่อย่างใด
เจ้าหญิงตัวน้อยที่ได้รับความรักของตระกูลซู สมควรได้รับการยอมรับไปทั่วทั้งโลก
นี่แหละคือวิถีของตระกูลซู… พวกเขาต้องการให้ซู่เป่ามีชีวิตเพียบพร้อมจนทุกคนต้องอิจฉา เจ้าหญิงน้อยของพวกเขาจะต้องเป็นเจ้าหญิงเฉิดฉายตลอดไป
เมื่อเห็นว่าซูโล่วไม่คัดค้าน พวกนักข่าวก็เริ่มขยับเข้าใกล้ด้วยความตื่นเต้น
“คุณซูโล่วครับ รบกวนมองทางนี้หน่อยครับ!”
“อาจารย์ซูคะ เด็กคนนี้คือหลานสาวของคุณใช่ไหมคะ? น่ารักน่าเอ็นดูมากเลยค่ะ!”
“หนูซู่เป่าครับ ยิ้มให้กล้องหน่อยสิลูก!”
ซูโล่ววางมือลงบนไหล่เล็ก ๆ ของซู่เป่าเป็นเชิงปกป้อง ก่อนส่งยิ้มบาง ๆ แสนดูร้ายกาจให้หน้ากล้อง ปกติเขาเกลียดการถูกถ่ายรูปนอกเหนือจากงานแสดงมากที่สุด
แต่ถ้าได้ถ่ายคู่กับยัยหนูนี่… ก็พอจะอนุโลมให้ได้ละนะ
ทว่าในจังหวะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไป ซูโล่วกลับเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่ง กำลังเดินตรงเข้
