บทที่ 59 พี่สาวคนนี้… ไม่เคยเรียนหนังสือหรือคะ?
เหล่าบรรดาแขกเพิ่งเห็นซู่เป่าคำนวณเวลามงคลด้วยการนับนิ้วคำนวณ ต่างรู้สึกหน้าชากันไปหมด ใบหน้าของแต่ละคนฉายแววอับอายจนปิดไม่มิด
“มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว… จะบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ดันตรงกับเวลาสิบนาฬิกาสิบแปดนาทีเป๊ะ” ใครบางคนพึมพำขึ้นมาด้วยความไม่อยากเชื่อ
“อย่าบอกนะว่าเด็กคนนั้นคำนวณออกมาจริง ๆ…”
“เป็นไปไม่ได้หรอก ถ้าบอกว่าเป็นฝีมืออาจารย์หยุนฉันยังพอเชื่อ แต่นี่คุณหนูตระกูลซูอายุเท่าไหร่กันเชียว…”
ยังไงก็ต้องเป็นการพูดส่งเดช กลับบังเอิญถูกเผงเข้าอย่างจัง เรื่องที่เกิดขึ้นนี้คงเหนือธรรมชาติเกินไปแล้ว
สายตาของผู้คนรอบข้างเต็มไปด้วยความตกตะลึง ปนเปไปกับความเคลือบแคลงสงสัย แต่ซู่เป่ากลับยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางสงบนิ่ง ไม่ได้สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย
พิธีตัดริบบิ้นสิ้นสุดลง พิธีกรกล่าวปิดงาน ก่อนที่ทุกคนจะลุกขึ้นขยับขยาย
ซูอีเฉินและเหล่าผู้บริหารระดับสูงของถังหมิงเซิ่งซื่อต่างถูกรุมล้อมไว้ตรงกลางวง ทำให้เขายังไม่สามารถปลีกตัวเดินมาหาหลานสาวได้ในทันที
แม้แต่ซือเยี่ยผู้เป็นบุคคลสำคัญย่อมถูกล้อมหน้าล้อมหลังเช่นกัน แขกเหรื่อต่างฉวยโอกาสนี้เข้าหาเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับตระกูลซือ
“ดูแลน้องซู่เป่าให้ดี ๆ นะ” ซือเยี่ยก้มลงกระซิบกำชับซืออี้หราน
ซืออี้หรานพยักหน้าตอบรับเพียงเล็กน้อย ใบหน้าเล็กจ้อยนั้นยังคงนิ่งสนิทไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ ท่าทา
