นไป จุดกึ่งกลางของโพเดียมก็ดูโย้เย้ไม่สมมาตรจริงดั่งหลานสาวว่า เขาจึงสั่งผู้ช่วยข้างกายทันที
“ไปบอกให้พวกเขาจัดลูกแก้วพิธีการให้ตรงที่เดิม”
จี้ฉางลอยละล่องอยู่ข้าง ๆ ถึงกับลูบคางด้วยความประหลาดใจ
เด็กคนนี้เหลือเชื่อจริง ๆ ทั้งที่ไม่เข้าใจศาสตร์ฮวงจุ้ย แต่กลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของพลังงานจนรู้สึกไม่สบายตาเชียวหรือ?
“นี่ไง บทเรียนสด ๆ ร้อน ๆ มานี่เลยเด็กน้อย อาจารย์จะสอนวิชาให้เธอเอง…” เขาชี้ไปยังลูกแก้วบนเวทีนั้น จี้ฉางร่ายยาวถึงหลักการพลังงานมากมาย ทว่าซู่เป่ากลับเอาแต่กะพริบตามองเค้กจิ๋วซึ่งวางอยู่ไม่ไกล
ไม่รู้ว่าบทเรียนที่อาจารย์สอนไปเข้าหัวบ้างหรือไม่
“อยากทานอะไรล่ะ?” ซูอีเฉินถามเสียงนุ่ม
งานในวันนี้ไม่ใช่เพียงแค่การจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ แต่เป็นการรวมตัวของเหล่าคนดังจากทุกวงการ พื้นที่โดยรอบจัดวางชา และขนมเลิศรสไว้ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ
ในขณะที่ซู่เป่ากำลังเลือกขนม สายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ใบหน้าของหล่อนขาวซีดราวกับหิมะ ดวงตาไร้แววจ้องเขม็งลอยนิ่งอยู่ตรงมุมห้องไกล ๆ
“อาจารย์คะ ตรงนั้นคืออะไรเหรอ?” ซู่เป่าจ้องไปยังหลังเวทีพลางกระซิบถาม
“วิญญาณร้าย?” จี้ฉางหรี่ตาลง น้ำเสียงเคร่งเครียดขึ้นทันที
วิญญาณเด็กขี้แยที่บุกห้องหานหานคราวก่อนยังตามหาตัวไม่เจอ
ไม่คิดเลยว่า…ยังไม่ทันได้เบาะแสของตนเดิม ก็มีตัวใหม่ปรากฏกายออกมาให้เห็นเสียแล้ว!
“ไปกันเถอะเจ้าตัวเล็ก…เรา
