ึงไม่เคยสังเกตเห็นความผิดปกตินี้มาก่อน
ตามคติความเชื่อโบราณ วิญญาณต้องมีร่างกายสมบูรณ์ครบถ้วนจึงจะไปเกิดในภพภูมิที่ดีได้ นั่นคือเหตุผลที่คนโบราณให้ความสำคัญกับการรักษาศพให้สมบูรณ์
“วันนั้นตอนที่ถูกทับจนตาย มือฉันขาดกระเด็นไป…แต่มือยังกำห่อเงินไว้แน่น” ผีสาวตัดพ้อด้วยความแค้นเคือง เธอยังคงพะวงถึงเงินก้อนนั้นแม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต จึงกำมันไว้ไม่ยอมปล่อย
“เพราะขาดมือข้างนี้ไปฉันถึงไปเกิดใหม่ไม่ได้ ตลอดห้าปีที่ผ่านมาฉันจึงต้องวนเวียนอยู่แถวนี้เพื่อตามหามือของตัวเองคืนมา”
“แล้วเธอไม่รู้จริง ๆ เหรอ ว่าห่อ ‘เกลือ’ ไม่ใช่เกลือธรรมดาน่ะ?” จี้ฉางพลิกสมุดในมือพลางถามเสียงเรียบ
ผีสาวนิ่งเงียบไปทันที จี้ฉางหัวเราะเยาะในลำคอ
“รู้อยู่เต็มอกว่าเป็นสิ่งอัปมงคล แต่เพราะเห็นแก่เงินลืมดีชั่วหมด แต่สุดท้ายกรรมตามสนองซะได้สินะ”
เขาไม่รู้แน่ชัดว่ามือของเธอถูกบรรจุเข้าไปในงานประติมากรรมนั้นได้อย่างไร
แต่ในเมื่อตอนนี้ตำรวจพบมือข้างนั้นแล้ว ขอเพียงตรวจพบลายนิ้วมือของเหวยหว่านบนกระดาษน้ำมันที่ห่อเงินก้อนนั้นได้ ชีวิตของเธอถือว่าจบสิ้นลงแล้ว
ขณะเดียวกัน ซู่เป่ากำลังตั้งอกตั้งใจจัดการกับแอปเปิลในมือด้วยความเอร็ดอร่อย เด็กน้อยกัดแอปเปิลคำหนึ่งแล้วแบ่งให้เสี่ยวอู่ เจ้านกแก้วรีบคาบไว้อย่างดีใจพลางเคี้ยวเสียงดังกรอบแกรบ
ซู่เป่าเองก็กัดแอปเปิลอีกคำ แล้วเคี้ยวตามเสียงดังกรอบแกรบสำราญใจ
เด็กน้อยกับเจ้านกแก้วต่างแย่
