างตั้งใจ
อักขระคาถามีมากมายนับร้อยตัว แถมอาจารย์ยังท่องเร็วปรื๋อจนฟังแทบไม่ทัน
“ถ้าจำไม่ได้ไม่เป็นไร…” จี้ฉางเห็นท่าทางขยับนิ้วนับของเด็กน้อยนึกเอ็นดูจนหลุดยิ้มมุมปาก
คำว่า ไม่เป็นไร ยังไม่ทันหลุดจากปาก ร่างของผีสาวก็พุ่งย้อนศรออกจากถุงพลาสติกอย่างรวดเร็ว!
“อ้าว? ทำไมบินออกมาล่ะคะ?” ซู่เป่าทำหน้ามึน ดวงตาของซู่เป่าพลันเปล่งประกาย
เธอรู้แล้ว! เมื่อกี้เธอเผลอท่องคาถาถอยหลังนี่นา!
“ขอโทษทีค่ะ ซู่เป่าพลาดไปนิดเดียวเอง! เดี๋ยวจะรีบส่งป้าหน้าเหวี่ยงกลับเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ”
จากนั้นเด็กน้อยจึงพึมพำคาถาอีกชุด เสียงดัง แป๊ะ! ร่างของผีสาวก็พุ่งพรวดเข้าไปสิงสถิตอยู่ในก้อนทิชชู่ข้างขี้นกแก้วภายในถุงพลาสติกทันที
ผีสาวความรู้สึกเหมือนเอาหน้าแนบอยู่กับขี้นกแก้วเป๊ะ ๆ เลย…
จี้ฉางถึงกับยืนอึ้ง
โอ้พระเจ้า! เจ้าเป่าน้อยคนนี้ไม่เพียงแต่จำอักขระได้ครบทุกตัว แต่ยังทำสำเร็จในครั้งเดียว น่ากลัวกว่านั้นคือสามารถท่องคาถาย้อนกลับจนวิญญาณดีดตัวออกมาได้อีกด้วย!
จี้ฉางเริ่มสงสัยในความอัจฉริยะของลูกศิษย์คนนี้เสียแล้ว…
ในขณะนั้นเองรถก็จอดสนิท ซูจื่อหลินเอ่ยขึ้น “ถึงแล้ว ลงรถกันเถอะ”
เขาอุ้มซู่เป่าลงจากรถ โดยมือน้อย ๆ ยังคงถือถุงพลาสติกใบนั้นไว้ ทันใดนั้นเกิดกระแสลมแรงพัดวูบมา ถุงพลาสติกในมือของซู่เป่าก็ปลิวลอยละล่องออกไปไกล!
เมื่อเห็นซู่เป่าทำท่าวิ่งตามไปคว้าถุง ลุงรองจึงรีบห้ามไว้
“ไม่เป็นไรหรอกลูก เดี๋ยวในไซต์งา
