อย่างดี ตอนที่ยังอยู่หนานเฉิง เธอเคยเห็นเหตุการณ์ไฟไหม้ในหมู่บ้านมากับตา และได้เห็นภาพอันน่าประทับใจของคุณลุงนักดับเพลิงผู้กล้าหาญบุกเข้าไปในกองเพลิงโดยไม่เกรงกลัวเพื่อช่วยเหลือผู้คน
นับตั้งแต่นั้น ในสายตาของเด็กน้อย คุณลุงนักดับเพลิง เปรียบเสมือนซูเปอร์แมนผู้พิทักษ์โลก และเป็นไอดอลอันดับหนึ่งในดวงใจ
แล้วเธอจะยอมให้ไอดอลมาเห็นเธอในสภาพบื้อ ๆ แบบหัวติดกรงระเบียงอย่างนี้ได้ไงกัน!
คุณยายซูไม่รู้เลยว่าซู่เป่ากำลังคิดอะไรอยู่ จึงพยายามเกลี้ยกล่อมด้วยความร้อนใจ
“ซู่เป่าจ๊ะ เป็นเด็กดีนะลูก แบบนี้มันอันตรายมาก ให้ลุงนักดับเพลิงมาช่วยหนูออกมาดีไหม?”
ท่านไหนเลยจะรู้ว่าเด็กตัวเล็ก ๆ แค่นี้ มีความภาคภูมิใจในตัวเองสุดแรงกล้าเสียจนกู้ไม่กลับแล้ว
“คุณยายขา… ซู่เป่า… ซู่เป่าออกมาเองได้ค่ะ รอแป๊บเดียวนะคะ…” ซู่เป่าเอ่ยขัดอย่างดื้อรั้น เด็กน้อยสูดลมหายใจเข้าลึกจนอกป่อง ก่อนออกแรงขยับและดึงหัวกลับมาสุดกำลัง
ปึ้ก!
เสียงกะโหลกน้อย ๆ กระแทกเข้ากับซี่กรงเหล็กดังสนั่น ทำเอาเจ้าตัวถึงกับสะดุ้งเพราะความเจ็บที่แล่นจี๊ดขึ้นมา
จี้ฉางถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดหน้า
ขอยกเลิกคำพูดที่ว่ายัยหนูนี่มีพรสวรรค์ระดับสัตว์ประหลาดได้ไหมเนี่ย!
“เฮ้ ๆ อย่าทำแบบนั้นสิ มันดูบื้อมากเลยนะ” จี้ฉางเอ่ยขัดขึ้นมา “ลองดูใหม่สิ…ลองงอไอ้ราวเหล็กนั่นให้หักดูเป็นไง?”
เธอเนี่ยนะจะงอเหล็กให้หักได้? ซู่เป่าคิด
จี้ฉางพิงหลังกับราวบันไดพลางจ้องมอ
