ียงสาก็ยังคงความน่าเอ็นดูไว้ ซูอิงเอ๋อร์ ชายผู้มีร่างยักษ์แต่แฝงไว้ด้วย ‘ใจสาวน้อย’ รีบเข้าไปอุ้มซู่เป่าขึ้นมา
“อื้ม ๆ ซู่เป่าของลุงไม่เค็มเลยสักนิด หนูหวานที่สุดในโลก! ไปกันเถอะ เดี๋ยวลุงห้าจะพาหนูบินไปที่ไซต์งานเอง!” ซู่เป่ากลับดิ้นหลุดจากอ้อมกอดของลุงห้า แล้วรีบวิ่งขึ้นบันไดไป
“ลุงห้าคะ รอซู่เป่าแป๊บนึงนะ ซู่เป่าขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่ะ~”
พี่น้องตระกูลซูทั้งแปดต่างมีหน้าที่การงานของตัวเอง ลุงใหญ่ซูอีเฉินต้องรับผิดชอบภาพรวมของบริษัททั้งหมด ลุงสามซูเยว่เฟยต้องกลับไปหน่วยงานเพื่อทดสอบการบิน
ลุงสี่ซูโล่วต้องรีบไปกองถ่าย ส่วนพี่น้องคนอื่น ๆ แม้จะยอมสละเวลาสองวันเพื่อมาฉลองวันเกิดให้เจ้าตัวน้อย แต่ตอนนี้ภารกิจรัดตัวจนต้องกลับไปทำงานเช่นกัน
ส่วนลุงรองซูจือหลินผู้เงียบขรึม และลุงห้าซูอิงเอ๋อร์ผู้มีอารมณ์ร้อนแรงปานระเบิด ทั้งคู่ทำงานอยู่ในแวดวงก่อสร้างด้วยกัน ถึงใคร ๆ จะเรียกพวกเขาว่าผู้รับเหมา แต่ความจริงแล้วพวกเขาบริหารบริษัทก่อสร้างสาธารณูปโภคยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ
ลุงรองเป็นสถาปนิก ชอบลงไปคลุกคลีที่ไซต์งาน ส่วนลุงห้าเป็นผู้อำนวยการโครงการที่นอกจากจะดูแลงานทั้งหมดแล้ว ยังต้องออกตรวจความปลอดภัยในพื้นที่สม่ำเสมอ
ซู่เป่ากลับลงมาพร้อมชุดเอี๊ยมสีเหลืองตัวจิ๋ว สะพายกระเป๋าแมวดูน่ารักน่าชัง ขณะที่เธอกำลังก้าวลงบันได สายตาเหลือบไปเห็นป้าสะใภ้รองเดินสวนขึ้นมา
เด็กน้อยชะงักฝีเท้าลงทันที แล้วเอ่