ด้วยสายตาประหลาดใจ…
คุณตาคนนี้ สมองไม่ค่อยทำงานหรือเปล่านะ?
วันนี้เธอเพิ่งฉลองวันเกิดครบ 4 ขวบ ต้องอายุ 4 ขวบสิ!
“อาจารย์ตาคะ วันนี้ซู่เป่าเพิ่งจัดงานวันเกิด 4 ขวบ ก็เลยอายุ 4 ขวบแล้วค่ะ” เด็กน้อยครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบอย่างว่าง่าย
ศาสตราจารย์เหลาถึงกับนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง รู้สึกเหมือนถูกเด็กน้อยตัวอ้วนกลม ดูแคลนสติปัญญาเข้าให้ แต่นั่นกลับทำให้ชายชราหลุดยิ้มกว้างออกมาอย่างขบขัน พลางพยักหน้าเออออตาม
“นั่นสิ…ตาคนนี้แก่จนโง่ไปแล้วจริง ๆ !”
ซู่เป่าฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีเป็นรูปสระอิ เธอรีบเอ่ยปลอบใจด้วยความหวังดี “ไม่เป็นไรนะคะ! บางทีซู่เป่าก็เป็นคนโง่เหมือนกันค่ะ”
เด็กน้อยพยายามจะบอกว่าบางครั้งเธอทำเรื่องเปิ่น ๆ หรือทำอะไรไม่ฉลาดนัก แม้ประโยคที่สื่อสารออกมาจะยังไม่แม่นยำตามตรรกะภาษา อาจเพราะที่ผ่านมาไม่มีใครคอยอบรมสั่งสอน คำศัพท์ในหัวยังมีไม่มาก แต่ความใสซื่อกลับชนะใจศาสตราจารย์เหลาอย่างราบคาบ
ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความสุข เสวี่ยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับรู้สึกรุ่มร้อนในใจ เธอไม่พอใจอย่างมากที่ถูกซู่เป่าแย่งความโดดเด่นไปต่อหน้าต่อตา!
ฝ่ายแม่ของเสวี่ยเอ๋อร์เองแอบพึมพำด่าทอในใจว่าช่างซวยเหลือเกิน ยิ่งเห็นซู่เป่าหอบม้วนภาพวาดพะรุงพะรังลงมาเธอก็ยิ่งรู้สึกละเหี่ยใจจนพูดไม่ออก…
เหอะ! นึกว่าอาศัยความเป็นลูกรักของตระกูลซูแล้วจะมาทำตัวอวดดีอวดเด่นยังไงก็ได้งั้นเหรอ? พวกเขาคิดจริง ๆ หร
