บทที่ 20 หลักฐานจากกล้องวงจรปิด
ภาพบนจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่เริ่มเคลื่อนไหว ในวิดีโอเห็นซู่เป่ากำลังบรรจงแบ่งเค้กอย่างมีน้ำใจ ทว่าซูเหอเหวินกลับเบือนหน้าหนีปฏิเสธด้วยท่าทีปั้นปึ่ง
เสี้ยววินาทีนั้นเอง หานหานพลันพุ่งออกมาจากพุ่มไม้โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอตรงเข้ากระชากชายกระโปรงของซู่เป่าสุดแรง พร้อมออกแรงผลักจนเด็กน้อยเซถลา
ซู่เป่าพยายามอ้าปากอธิบายบางอย่าง หานหานกลับไม่รับฟัง ซ้ำร้ายยังเหวี่ยงมือฟาดใบหน้าซู่เป่าเต็มแรงไปหนึ่งที!
เหตุการณ์หลังจากนั้นคือซู่เป่าเริ่มโกรธและตบหานหานคืนบ้าง แล้วเด็กทั้งสองคนก็เริ่มตะลุมบอนตีกัน
แม้การดูภาพวงจรปิดจากระยะไกล จะทำให้ไม่ได้ยินบทสนทนาของเด็ก ๆ แต่หลักฐานเชิงประจักษ์ฉายชัดจนไม่มีใครกล้าเถียง…
หานหานเป็นฝ่ายเริ่มตีก่อน!
แขกเหรื่อทุกคนต่างหันไปมอง เสวี่ยเอ๋อร์ด้วยความตกตะลึง
เมื่อกี้เธอบอกว่าซู่เป่าเป็นคนลงมือตีหานหานก่อนไม่ใช่หรือ?
แต่พอดูภาพหลักฐานตอนนี้ มันกลับไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด!
“เมื่อกี้เสวี่ยเอ๋อร์ยังบอกอยู่เลยว่าซู่เป่าจู่ ๆ ก็เข้าไปตีหานหานก่อน ทำไมในคลิปมันหนังคนละม้วนแบบนี้ล่ะ…”
“นี่มัน… เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว!”
เมื่อคำลวงของเสวี่ยเอ๋อร์ถูกฉีกกระชากประจานต่อหน้าสาธารณชน เด็กหญิงรู้สึกอับอาย และโกรธจนน้ำตาคลอเบ้า ส่วนคุณแม่ของเธอก็รู้สึกอึดอัดจนวางหน้าไม่ถูก
“เด็ก ๆ น่ะค่ะ… บางทีน้องอาจจำสับสนไปบ้าง…” เธอฝืนยิ้มแห้ง ๆ พลางเอ่ยแก้ตัวเสี
