ยงสั่น
ใครจะไปคาดคิดว่าคนตระกูลซูโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ ถึงขนาดสั่งติดกล้องวงจรปิดไว้ในมุมอับของสวน!
คราวนี้ล่ะดีนัก…
แทนที่จะได้ประจบประแจงเหวยหว่านเพื่อเอาใจ กลับกลายเป็นว่าไปเหยียบถูกกีบม้าเข้าอย่างจังเสียได้!
แขกคนอื่น ๆ ไม่มีใครเชื่อคำพูดแก้ตัวของแม่เสวี่ยเอ๋อร์แม้แต่น้อย เด็กคนนั้นโตพอรู้ความแล้ว จะจำสับสนได้ไง หรือว่าแท้จริงแล้วสมองไม่ทำงาน หรือจงใจให้ข้อมูลเท็จเพื่อชี้นำคนอื่นกันแน่?
“เอ่อ… ถ้าดูจากคลิปนี้ ไม่แปลกหรอกที่คุณหนูซู่เป่าจะตอบโต้แบบนั้น”
“ใช่ ๆ คุณหนูหานหานเป็นฝ่ายลงมือก่อนชัด ๆ ยังไงการเป็นฝ่ายเริ่มตีคนอื่นก่อนก็ไม่ถูกนี่นา?”
เมื่อกี้ตอนเห็นหานหานร้องไห้โวยวาย ทุกคนยังนึกสงสาร แต่พอความจริงปรากฏ ยิ่งมองเธอยิ่งดูเหมือนเด็กเกเรไร้เหตุผล
เมื่อต้องเผชิญกับสายตาเคลือบแคลงสงสัยจากคนรอบข้าง ดวงตาของหานหานพลันฉายแววงุนงงสับสน ก่อนแผดเสียงร้องไห้โฮออกมาอีกระลอกใหญ่
ฝ่ายเหวยหว่านเองก็กำหมัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนเล็บแทบจิกเข้าเนื้อ หัวใจของเธอบีบรัดรุนแรงเหมือนถูกคมมีดกรีดลึก
“พี่ใหญ่… พวกคุณทำแบบนี้ลงไปได้ยังไง…” เธอเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ
การเปิดกล้องวงจรปิดประจานต่อหน้าฝูงชน ให้ทุกคนรุมประณามว่าหานหานเป็นฝ่ายตีคนก่อน…
เด็กยังเล็กเพียงเท่านี้ แล้วลูกเธอจะเอาศักดิ์ศรีไปไว้ที่ไหน?
บาดแผลและเงาในใจครั้งนี้ จะใหญ่หลวงเพียงใดกัน!
พวกเขาทำกับหานหานที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของเธ
