ไร ตัวผมไม่เคยมีความทรงจำดี ๆ กับไนท์วอล์กเกอร์ แต่มันเป็นของผม ผมสู้แทบตายเพื่อให้ได้มันมา มันอยู่ข้างผมมาโดยตลอด การที่มันหายไปทั้งอย่างนี้…
“…เป็นเรื่องแล้วสิ”
ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์มันจนตรอกจริง ๆ ผมคงไม่มีวันเรียกมันออกมา
แต่ก็นั่นแหละ ตอนนี้ผมได้รู้แล้วว่าเสียงดนตรีไม่ได้ผลกับไนท์วอล์กเกอร์
‘ถึงอย่างงั้นก็ยังค่อนข้างเป็นปัญหาอยู่ดี’
การหายไปของไนท์วอล์กเกอร์ทำให้สถานการณ์ยุ่งยากขึ้นเล็กน้อย เดิมทีผมวางแผนไว้ว่าจะให้มันช่วยแก้เชือกหลังจากที่ทุกอย่างจบลง แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้แล้ว
“ไม่มีทางอื่นนอกจากต้องโทรหาไคล์แล้วเหรอ?”
สายตาของผมเหลือบไปมองโทรศัพท์มือถือ
อีกเหตุผลหนึ่งที่ผมเก็บมันไว้ใกล้ตัว คือเผื่อกรณีฉุกเฉินแบบนี้นี่แหละ
แต่จะให้ผมอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันกับเขายังไงล่ะ? สภาพของผมเองก็ด้วย?
เมื่อนึกถึงเสียงทั้งหมดที่ได้ยินก่อนหน้านี้ในห้องทำงาน ผมมั่นใจเลยว่าสภาพห้องคงดูไม่จืดแน่นอน แล้วผมจะอธิบายเรื่องนั้นกับเขายังไงดี..?
‘ควรบอกเขาไปว่ากำลังพยายามจำลองฉากสยองขวัญเพื่อหาแรงบันดาลใจดีไหมนะ?’
ผมรู้สึกว่ามันอาจจะพอฟังขึ้นอยู่บ้าง แต่นั่นจะเป็นวิธีสุดท้ายที่ผมอยากเลือก ไคล์ไม่ได้โง่ เขาเป็นคนที่ค่อนข้างเฉียบแหลม คนอย่างเขาคงจับจุดผิดสังเกตในเรื่องที
