“ศัตรูของเจ้ามีขั้นอสงไขย 2 คน ซึ่งทั้งคู่แข็งแกร่งกว่าบรรพชนของนิกายร้อยรับของเจ้า ข้าไม่อาจช่วยนิกายของเจ้าได้ อย่างไรก็ตาม ข้ามั่นใจได้ว่าตอนนี้พวกเจ้านั้นปลอดภัยดีเพื่อตอบแทนบุญคุณของเจ้า” เฮยหยากล่าว
“ไม่ ผู้อาวุโสเฮยหยา ท่านมาจากตระกูลเทียนหยวน ท่านช่วยนิกายร้อยรับของเราที่กำลังประสบภัยได้” หวู่หรู่ยีอ้อนวอนกับเขาอย่างขมขื่น คนตรงหน้าของนางนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของตระกูลเทียนหยวน ตัวตนของเขานั้นสูงส่งยิ่งกว่าจักรวรรดิปิงเทียนเสียอีก
“ข้าไม่ได้เป็นตัวแทนของตระกูลเทียนหยวน” เฮยหยาส่ายหัว หลังจากลังเลเล็กน้อย เขาก็พูดต่อ “แม้ว่าในตอนนี้ข้าไม่อาจช่วยนิกายร้อยรับของเจ้าได้ แต่ก็มีคนอื่นทำได้ หากผู้อาวุโสยินดีช่วยเหลือเจ้า ปัญหาของเจ้าก็จะหายไปอย่างแน่นอน”
“ข้าถามได้หรือไม่ว่าท่านกำลังพูดถึงผู้อาวุโสคนไหน ? อย่าบอกนะว่าเป็นพวกนั้น ? ” หวู่หรู่ยีได้สติทันที ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“ถูกต้อง เป็นพวกเขา อย่าดูถูกพวกเขาเพียงเพราะพวกเขาอยู่ในขอบเขตดั้งเดิม หากพวกเขาเต็มใจ พวกเขาก็สามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของนิกายของเจ้าได้เพียงแค่พูดออกมาคำเดียว”
