สำหรับเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ นาง นางเป็นลูกสาวคนสุดท้อของผู้นำนิกายร้อยรับ ไต้ยี่
“ไต้ยี่ เจ้าได้พบกับองค์ชายองค์เล็กของจักรวรรดิปิงเทียนในครั้งนี้ มันเป็นโอกาสที่บรรพชนนิกายร้อยรับของเราได้รับมาอย่างยากลำบาก เจ้าต้องสร้างความประทับใจและเอาใจองค์ชายเมื่อเจ้าอยู่กับเขา ถ้าเขาชอบเจ้า อันตรายที่ใหญ่ที่สุดของนิกายร้อยรับจะได้รับการแก้ไข” หวู่หยู่ยีสั่งอย่างจริงจัง เมื่อพูดจบ นางก็ถอนหายใจเบา ๆ อย่างช่วยอะไรไม่ได้
ไต้ยี่กัดริมฝีปากเบา ๆ ความมุ่งมั่นเต็มดวงตาสีเข้มของนางแกมความไร้เดียงสาของเด็กน้อยอยู่บ้าง นางพูดเบา ๆ ว่า “ข้าจะทำให้ดีที่สุด เพราะข้ารู้ว่าการผูกสัมพันธ์กับจักรวรรดิปิงเทียนเป็นความหวังเดียวที่จะช่วยนิกายร้อยรับของเราในตอนนี้”
ในเวลานั้น รถม้าหยุดอย่างช้า ๆ มีเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากข้างนอก
“เราไม่คิดว่าจะเจอผู้อาวุโสที่นี่อีกครั้ง เรามาเพื่อแสดงความขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของผู้อาวุโสก่อนหน้านี้”
เมื่อได้ยินเสียง หวู่หรู่ยีก็ตกตะลึงทันที นางโผล่หัวออกมาจากรถม้าทันที นางเห็นหยางลี่และคนอื่น ๆ กำลังยืนอยู่ด้านนอกรถม้าอย่างระมัดระวัง