“ความร่วมมือของข้ากับเผ่าดาวทมิฬ นั้นสร้างขึ้นจากพลังอันยิ่งใหญ่อย่างสมบูรณ์ หากปราศจากความแข็งแกร่งที่จะครอบงำทั้งเผ่าพันธุ์ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากภายนอกจะอยู่ที่นี่ไม่ได้โดยสมบูรณ์โดยให้การเตือนต่อบุคคลภายนอก ให้ความร่วมมือกับพวกเขาน้อยกว่ามาก”
จินหงเริ่มตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขาฟังเจี้ยนเฉิน เขาเป็นอ้าปากค้าง “ใช่ เจ้าหมายถึง- เจ้าหมายถึงตัวเจ้าแล้ว- มีความแข็งแกร่งที่จะเอาชนะเผ่าดาวทมิฬทั้งหมดแล้วหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินพยักหน้า ถึงตอนนี้ชาได้ถูกชงขึ้นแล้ว เขารินใส่ถ้วยให้จินหงด้วยตัวเอง “มาดื่มชากันเถอะ ดื่มในขณะที่มันร้อน”
จินหงจ้องไปที่เจี้ยนเหงอย่างว่างเปล่า เงียบอยู่ครู่หนึ่ง เขายกถ้วยชาขึ้นโดยไม่รู้ตัวและดื่มชาหยั่งรู้ทั้งหมดในอึกเดียว
ทันทีที่ชาเข้าปาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่น วิถีและกฎที่มองไม่เห็นซึ่งเดิมซ่อนอยู่ภายในสายหมอกได้กระจ่างขึ้นโดยตรง นำเสนอตัวเองต่อหน้าจินหงอย่างชัดเจน
ภายใต้สภาวะนี้ จินหงรู้สึกเหมือนกับว่าเขาเข้าใจวิถีต่าง ๆ มากขึ้นในทันที
เขาหลับตาลงโดยไม่รู้ตัวและจมลงในการบ่มเพาะทันที
