ในท้องฟ้าสลายไป แม้แต่พลังดั้งเดิมที่ไหลอยู่โดยรอบอย่างอิสระก็เหมือนจะเงียบงันลงไปด้วย
นี่คือพลังของขั้นบรรพกาล พลังที่แข็งแกร่งจนกำจัดเมฆในท้องฟ้าได้ มันเหมือนกับภูเขาทั้งลูกได้ทรุดลงไปพร้อมกับหินหลายก้อนที่ถูกบดขยี้
สีหน้าของเฟิงสือเปลี่ยนไปทันที ต่อหน้าพลังของเจี้ยนเฉินแล้ว นางก็รู้สึกว่าหายใจติดขัด นางรู้สึกราวกับภูเขาทั้งลูกกำลังกดทับนางอยู่ นางเคลื่อนไหวได้ยากลำบากอย่างมาก
แต่นางก็ไม่ได้แสดงท่าทีกลัวใด ๆ ออกมา นางยังแสดงสีหน้าแน่วแน่วออกมา นางเหมือนไม่สนใจความตาย นางเหมือนไม่กลัวตาย ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินไม่อาจจะทำให้นางกลัวได้
เมื่อเห็นท่าทีของนาง เจี้ยนเฉินก็ต้องถอนหายใจออกมา เขาค่อย ๆ ดึงพลังกลับมาและชี้ไปที่ตัวนางโดยไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว
พลังมิติสั่นไหว เฟิงสือได้หายตัวไป นางถูกส่งไปยังศาลาศักดิ์สิทธิ์ที่ 10
“หยุดกวนข้าได้แล้ว ! ” เสียงของเจี้ยนเฉินดังขึ้นในหูของนาง
แต่ตอนที่เฟิงสือโดนกฎมิติส่งตัวออกมานั้น จักรพรรดิดาวทมิฬก็ได้ปรากฏตัวตรงหน้าเจี้ยนเฉิน เขามีขนคิ้วและผมสีขาว เขาดูเหมือนกับชายแก่แต่ก็ยังมีใบหน้าที่อ่อนเยาว์ เขาหน้าตาหล่อเหลา ตัวเขานั้นแผ่ความยิ่งให
