ญ่ออกมา
“ด้วยความโกรธที่เจ้ามีแล้ว ข้าคิดว่าเจ้าจะฆ่านางเสียอีก เฟิงสือนั้นหัวรั้นและดื้อด้าน แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะยังเมตตานางอยู่” จักรพรรดิดาวทมิฬถอนหายใจออกมา
“หากข้าต้องการจะฆ่านาง นางคงตายไปแล้ว ไม่ต้องกังวล ข้ารับรองได้ว่าเผ่าดาวทมิฬนั้นจะไม่เสียใครไป เพื่อที่ลานพิธีจะได้เปิดโดยเร็วที่สุด” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
จักรพรรดิดาวทมิฬจากไป เจี้ยนเฉินก็เริ่มทำการปรุงยาอีกครั้ง
ใช้เวลาไม่นานก็ผ่านมาอีก 7 วัน เฟิงสือได้ปราฏตัวตรงหน้าเจี้ยนเฉินอีกครั้งและพูดแบบเดิม “มากับข้า ! ”
“ข้าปรุงยาอยู่ ข้ากำลังยุ่ง ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น” เจี้ยนเฉินปฏิเสธโดยไม่ลังเล สุดท้ายเขาก็เห็นความดื้อด้านของเฟิงสือ
“ถึงเจ้าไม่ไปก็ไม่เป็นไร งั้นคืนคุนเทียนมาให้ข้า แล้วข้าจะไม่กวนเจ้า ไม่งั้นแล้วนอกจากเจ้าจะฆ่าข้า งั้นข้าก็ไม่อาจจะปล่อยเจ้าไปได้” เสียงของเฟิงเสือเต็มไปด้วยความแน่วแน่ราวกับนางจะทำทุกอย่างตามที่พูด
“อย่าบอกนะว่าเจ้าอยากใช้สถานที่พิเศษในโลกดาวทมิฬเพื่อจะฆ่าข้า ? ” เจี้ยนเฉินมองไปที่เฟิงสือด้วยท่าทีเยือกเย็น
“เจ้าจะคิดอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ แต่หากเจ้ามากับข้า ข้าจะเลิกกวนเจ้า” เฟิงสือพูดขึ้น
เจี้ยนเฉินได้ยินแบบนั้นก็พอเข้าใ
