่เจี้ยนเฉินทะลวงผ่านในวิถีแห่งการปรุงยา ได้มีมีดสีดำปรากฏขึ้นมาอย่างฉับพลันแล้วแทงเข้าที่หน้าผากของเจี้ยนเฉิน
ตั้งแต่ต้นจนจบนั้น เจี้ยนเฉินซึ่งกำลังทะลวงผ่านอยู่นั้นไม่ได้ตอบสนองใด ๆ เขานั่งอยู่เฉย ๆ ราวกับว่าไม่เห็นมันเลยแม้แต่น้อย เขาไร้การป้องกันโดยสิ้นเชิง
แต่มีดนั้นไม่อาจจะแทงทะลุหน้าผากของเจี้ยนเฉินได้ มันไม่อาจจะสร้างรอยขีดข่วนให้กับเขาได้เลยด้วยซ้ำ
คนที่อยู่หลังมีดนี้คือหัวหน้าศาลาที่สิบซึ่งอยู่ในชุดดำ เฟิงสือ !
นางจับมีดไว้แน่น สายตาที่แสดงความยินดีกับการที่ได้แก้แค้นสะท้อนออกมาในแววตา แต่ไม่นานมันก็ถูกแทนที่ด้วยความเหลือเชื่อและตื่นตะลึงแทน
มันเพราะตอนที่มีดสัมผัสกับหน้าผากของเจี้ยนเฉิน นางรู้สึกราวกับนางได้แทงเข้าใส่แผ่นเหล็กหนา ไม่ว่านางจะใช้แรงออกไปมากแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจจะแทงมีดเข้าไปต่อได้เลย
นางใช้มีดโจมตีอย่างเต็มกำลังแต่แม้แต่ผิวหนังชั้นนอกสุดของเจี้ยนเฉินนั้น นางก็ไม่อาจจะแทงทะลุได้เลย
“ไม่ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ เขาไม่ได้ทำการป้องกันใด ๆ การป้องกันของเขาตอนนี้ต่ำที่สุด เขารับการโจมที่ที่ข้าสั่งสมพลังมาตลอดได้ยังไง ? ” เฟิงสือยากจะรับความจริงนี้ได้
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินได้
