” จักรพรรดิดาวทมิฬได้จากไปพร้อมกับเฟิงสือ
จักรพรรดิดาวทมิฬได้บินออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับเฟิงสือเพื่อกลับไปยังเมืองหลวง
ภายใต้ผลของดอกบัวแฝด เฟิงสือก็ฟื้นฟูบาดแผลมากได้กว่าครึ่งแล้ว
“จักรพรรดิ ท่านอยู่ที่นั่นตลอดเวลาเลยรึ ? “ ตอนนั้นเฟิงสือก็ได้มองไปที่จักรพรรดิดาวทมิฬด้วยสีหน้าหม่น
จักรพรรดิดาวทมิฬถอนหายใจออกมา “เฟิงสือ ข้าจะไม่เห็นความแค้นที่เจ้ามีต่อเขาได้ยังไง ? ข้าเดาแผนของเจ้าออกทันทีที่เจ้าออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์ ซี่งเป็นเหตุผลว่าทำไมข้าถึงจับตาดูเจ้าตลอดเวลา”
“ตอนที่เจ้าโดนปราณกระบี่โจมตี ข้าคิดจะไปช่วยเจ้าในตอนสุดท้าย นี่ก็เพื่อให้เจ้าเข้าใจว่าความตายนั้นเป็นยังไง เพื่อให้เจ้าเข้าใจถึงความต่างระหว่างเจ้ากับเขาและยอมแพ้เรื่องการแก้แค้นไปเสีย”
“แต่เขาไม่คิดจะฆ่าเจ้า ดังนั้นข้าจึงไม่มีโอกาสที่จะช่วยเจ้า”
“เฟิงสือ ปล่อยวางได้แล้ว เขาแข็งแกร่งเกินไป เผ่าของเราไม่มีความสามารถที่จะสู้กับเขาได้ หากเจ้ายังเดินตามเส้นทางนี้ต่อไป เขาอาจจะไว้ชีวิตเจ้าสักครั้งรึสองครั้ง แต่เขาอาจจะไม่ไว้ชีวิตเจ้าในครั้งที่สามรึสี่”
“ความแข็งแกร่งของเขายังเพิ่มขึ้นอีก แม้แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าจะต้านทานเขได้รึไม่ หากข้าคิดจะฆ่าเจ้า ข้า
