ก็ไม่อาจจะหยุดเขาได้”
“ข้าไม่อยากเห็นเผ่าของเราเสียผู้บ่มเพาะขอบเขตตั้งต้นไปอีกคน...”
เสียงของจักรพรรดิดาวทมิฬนั้นดูสลดและหมดหนทาง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเขาที่รู้สึกไร้สิ้นพลัง แม้ว่าจะไร้เทียมทานในโลกนี้ก็ตาม
สองวันต่อมาจักรพรรดิดาวทมิฬก็ได้กลับมายังยอดเขาที่เจี้ยนเฉินอัดแน่นปราณกระบี่ลึกซึ้งเล่มที่ 5 เขาโบกมือพร้อมกับเตาหลอมยาหลายอันที่ปรากฏขึ้นมา
เจี้ยนเฉินซึ่งนั่งอยู่บนยอดเขาค่อย ๆ มองไปที่เตาหลอมยาเหล่านั้นโดยไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจใด ๆ ออกมา
“เตาหลอมยาเหล่านี้ถูกทิ้งไว้โดยบรรพชนของเผ่าข้า ข้าได้ตรวจสอบสมบัติทั้งหมดแล้ว นี่คือเตายาที่ไม่ค่อยได้รับความเสียหายที่ข้าพบมา” จักรพรรดิดาวทมิฬพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง
“เตาหลอมยาทั้งหมดได้รับความเสียหาย พวกมันมีรอยแตกไม่ก็จิตวิญญาณวัตถุสลายไป ไม่มีสักอันที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์” เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมาเมื่อมองไปยังเตาหลอมยาเก่า ๆ เหล่านี้
จักรพรรดิดาวทมิฬถอนหายใจออกมด้วยท่าทีหมดหนทาง “ตอนนั้นสงครามระหว่างเรากับจิตวิญญาณไม้รุนแรงอย่างมาก ใครจะไปรู้ว่าวัตถุเทพจะโดนทำลายไปเท่าไหร่ เมื่อรวมกับการกัดกร่อนของกาลเวลา วัตถุเทพทั้งหมดที่เห
