จะหนีได้เมื่อท่านหลอมรวมกระบี่” จือหยิงพูดขึ้นมา
“นายท่าน หากร่างบรรพกาลขึ้นไปถึงขั้น 16 ได้ ท่านก็สามารถฆ่าขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 รึ 2 ได้ด้วยการหลอมรวมกระบี่” ฉิงโซวพูดขึ้นมา
ตลอดหลายปีมานี้ ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ชัดแล้วว่าทั้งสองเองก็ไม่ได้อยู่กับที่เช่นกัน พวกเขาเริ่มฟื้นตัวขึ้นมาช้า ๆ
ด้วยคำรับรองของจิตวิญญาณกระบี่ เจี้ยนเฉินก็เลิกกังวล เขามั่นใจเต็มที่
ตอนนั้นเขาเหมือนกับฉุกคิดถึงบางอย่าง เขามองไปยังทิศทางที่เขาจากมาและคิ้วเริ่มขมวด “แต่มันยังมีปัญหาอื่นที่ข้ายังไม่จัดการ สัตว์อสูรหยานหวงที่ไล่ตามข้ามานั้นยังไม่ออกจากที่นี่ พวกมันหยุดอยู่ด้านนอกและไม่คิดจะเข้ามา มันมีมังกรอสรพิษอยู่ที่นี่ ซึ่งชัดเจนแล้วว่ากันไม่ให้พวกมันเข้ามา”
“แต่เมื่อข้าหลอมรวมกระบี่และฆ่ามังกรอสรพิษนี่ไปแล้ว สัตว์อสูรหยานหวงเหล่านั้นคงไม่กังวลเรื่องนี้อีกต่อไป จากนั้นข้าจะบาดเจ็บสาหัสจากพลังสะท้อนกลับ ข้าไร้พลังที่จะรับมือกับพวกนั้นได้”
“แม้ว่าการดูดซับดอกบัวแฝดเข้าไปจะช่วยฟื้นฟูข้าได้ แต่เวลาไม่กี่วินาทีนั้นไม่เพียงพอที่ข้าจะฟื้นฟูขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์”
“ข้าอยากเห็นว่าพวกเจ้าจะรอข้า
