กระบี่ก็ดังขึ้นในหัว
เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วทันที เขาคิดถึงความเป็นไปได้นี้ไว้นานแล้ว สัตว์อสูรหยานหวงเหล่านั้นเติบโตขึ้นมาในโลกจิ๋วหยานหวง ดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะมีความสามารถพิเศษ กล่องหยกไม่เพียงพอที่จะหยุดให้พวกนั้นรับรู้พลังของตัวเองได้
“ท่านรออีกนิดก็ได้ นายท่าน ข้าจะนึกถึงที่ยอดฝีมือเคยพูดไว้ในอดีต พลังของสัตว์อสูรหยานหวงที่เหลือทิ้งไว้บนสมบัติสวรรค์นั้นจะอยู่ได้แค่ 1 เดือนเป็นอย่างมาก”
“อย่างมากแค่ 1 เดือนรึ ? ก็ได้ ข้าจะรออีกหน่อย” เจี้ยนเฉินได้แต่ยอมยกเลิกแผนไปก่อน เขาได้ไปซ่อนตัวในป่าและฟื้นฟูตัวเองไปด้วยในขณะที่รอ
1 เดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ถึงเวลา เจี้ยนเฉินก็ได้กระโดดลงมาจากต้นไม้ เขาหมดความอดทนไปนานแล้ว เขาพร้อมจะฆ่ามังกรอสรพิษนั่นอย่างเป็นทางการแล้ว
เขาไม่ได้เข้าไปใกล้หุบเขาที่มังกรอสรพิษนอนอยู่ กลับกันแล้วเขากลับเดินทางไปทิศทางตรงกันข้าม จากนั้นเขาก็หยุดเมื่ออยู่ห่างจากหุบเขาไป 100 กิโลเมตร
นี่คือจุดที่เขามองเห็นได้มากที่สุด !
เจี้ยนเฉินลอยอยู่ในอากาศ ตอนนั้นสายตาเขากลับเฉียบคมขึ้นมาจับจ้องไปยังหุบเขา จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นเหนือหัว
แสงสีฟ้าและม่วงพุ่งกระจายไปในอากาศ จิตว
