ตรงหน้าต้นชาหยั่งรู้ในทันที
ตอนนั้นเองก็มีงูตัวสีเหลืองพุ่งออกมาจากใบไม้เพื่อกัดเจี้ยนเฉิน ฟันคม ๆ ของมันสะท้อนแสงอันเย็นชาออกมา
เจี้ยนเฉินไม่ได้ป้องกันรึหลบ เขาปล่อยให้งูนั่นกัดเข้าที่อกเขา
ฟันของงูกลับแตกออกราวกับว่ากัดเข้ากับแผ่นเหล็ก
ในขณะเดียวกันเจี้ยนเฉินก็ลงมือ พลังบรรพกาลได้ปะทุผ่านมือก่อนที่เขาจะฟาดข้าใส่ที่หัวของงูอย่างแรง
ปัง !
เสียงดังก้องขึ้นพร้อมกับหัวของงูที่ถูกฟาดแตกออกเป็นชิ้น ๆ
ความแข็งแกร่งของงูนี้อยู่ที่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 3 เจี้ยนเฉินฆ่ามันได้ด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียว
“ผู้อาวุโสโมเทียนหยุนฆ่าอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ส่วนข้าฆ่าได้แค่ขั้นอสงไขยช่วงต้น” เจี้ยนเฉินมองไปที่ศพงูแล้วอดไม่ได้ที่จะนึกถึงพลังอันน่ากลัวที่โมเทียนหยุนได้แสดงออกมาตอนที่ฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุด เขาคาดหวังว่าสักวันจะมีความแข็งแกร่งเช่นนั้น
ซ่างกวนมู่เอ๋อเปลี่ยนเป็นเงาสีม่วงก่อนจะมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉิน จากนั้นนางก็พุ่งไปที่ต้นชาหยั่งรู้และกำลังจะเก็บใบชา
“ช้าก่อน มู่เอ๋อ ชาหยั่งรู้ต้องเก็บด้วยวิธีพิเศษ ไม่เช่นนั้นแล้วพลังด้านในจะรั่วไหลออกมา ประสิทธิภาพของมัน
