ขนาดลงไปเหลือ 3 นิ้วแล้วถูกับฝ่ามือของเจี้ยนเฉิน มันเหมือนกับบ่งบอกอารมณ์ว่าไม่อยากจะไป
เจี้ยนเฉินยิ้มออกมา “เจ้าโตแล้ว มันต้องมีสักวันที่เจ้าต้องเผชิญหน้ากับอันตรายและการท้าทายเพียงลำพัง ไปซะ เจ้าจะได้รู้ถึงความลำบากที่เจ้าจะต้องเผชิญในการบ่มเพาะของเจ้า”
“ยิ่งกว่านั้นโลกจิ๋วหยานหวงก็น่าจะเป็นดินแดนแห่งโชคลาภสำหรับเจ้า”
สุดท้าย เจี้ยนเฉินก็ได้ทิ้งกล้วยไม้กลืนกินอมตะเอาไว้และเดินทางไปยังเขตต่อไปพร้อมกับซ่างกวนมู่เอ๋อ
ระหว่างทางเขาได้จำจำตำแหน่งต่าง ๆ ที่มีสมบัติสวรรค์อันล้ำค่า ในหมู่พวกนั้นมี 3 เขตที่มีต้นชาหยั่งรู้อยู่, ต้นท้อเมฆม่วง 2 แห่งและเขตอื่น ๆ มีสมบัติสวรรค์อื่น ๆ
เขามองพื้นที่เหล่านั้นจากไกล ๆ แต่เจี้ยนเฉินยังบอกได้ว่าสมบัติสวรรค์เหล่านั้นอยู่ขั้นเทพ
ตำแหน่งของเขาตอนนี้ถือว่าอยู่ส่วนลึกของโลกจิ๋วหยานหวง ที่ซึ่งสัตว์อสูรหยานหวงขอบเขตตั้งต้นอยู่ แต่ไม่ใช่สมบัติสวรรค์ทุกอันที่นี่จะสามารถขึ้นไปถึงขั้นเทพได้ ส่วนมากแล้วยังไม่ถึงขั้นเทพด้วยซ้ำ
ยังไงซะสมบัติสวรรค์ก็ไม่ได้อยู่ขั้นเทพตั้งแต่ที่งอกออกมา สมบัติสวรรค์ขั้นเทพทุกอันต้องเติบโตและใช้เวลากว่าจะมาถึงสภาพนี้ได้
ไม่นาน ซ่างกวนมู่เอ๋อและเจี
