ะได้เห็นมันแค่สิบนาที”
แปลแบบสั้น ๆ คือคุณขี้เกียจทำมันให้ออกมาดูดีสินะ
สไลด์เปลี่ยนหน้าถัดไป
[เราทำอะไรบ้าง?]
ว้าว เขาโคตรจะตั้งใจนำเสนอสุด ๆ ไปเลยนะเนี่ย
“ก็ตามชื่อแผนกของเราเลย พวกเรารับผิดชอบด้านการกักกันและศึกษาตัวตนหรือวัตถุที่มีความผิดปกติ แต่ว่าตัวตนและวัตถุเหล่านั้นมาจากไหนกันล่ะ?”
หน้าสไลด์เปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้แสดงภาพวังวนคล้ายหลุมดำลอยอยู่กลางอากาศ
“ถูกต้องแล้ว มันมาจากเกต!”
เป๊าะ เป๊าะ—!
“….!?”
เสียงเป๊าะดังสนั่นสองครั้งแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาผมและคนข้าง ๆ อีกสองสามคนสะดุ้งตกใจไปตาม ๆ กัน พร้อมกับเศษกระดาษสีสันสดใสโปรยปรายลงมาจากด้านบน
กว่าผมจะประมวลผลได้ว่าเกิดอะไรขึ้น สายตาก็สังเกตเห็นไคล์กับโซอี้ยืนอยู่ข้างหลังหัวหน้าแผนก ใบหน้าของทั้งคู่แดงก่ำและก้มศีรษะลงต่ำ พยายามซ่อนความอับอายโดยที่ยังถือกระบอกพลุกระดาษไว้ในมือ
โอ้พระเจ้า…
ที่นี่มันเป็นที่ทำงานแบบไหนกันเนี่ย?
“เกตแต่ละแห่งจะแยกหมวดหมู่เป็นประเภทแตกต่างกันไป และพวกเราที่เป็นแผนกกักกันจะเป็นฝ่ายรับมือกับเกตประเภทความผิดปกติ ทีนี้ อะไรคือเกตประเภทความผิดปกติล่ะ?”
สไลด์เปลี่ยนไปอีกครั้ง
[เกตประเภทความผิดปกติ]
“เกตประเภทความผิดปกติเป็นเกตที่มีวิธีการเคลียร์ค่อนข้างซับซ้อนกว่าเก
