่เจี้ยนเฉินนำกลับมาคืนในอดีต
แต่หากเทียบกับในอดีตแล้ว หอคอยอนัตตาในตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างมาก ส่วนที่เสียหายได้รับการซ่อมแซม รอยกระบี่ได้ถูกลบออกไปจนหมด
ย้อนกลับไปในอดีตเพื่อจะผนึกหอคอยอนัตตาเอาไว้ นิพพานอมตะเที่ยงแท้ได้ทิ้งผนึกไว้บนหอคอยด้วยปราณกระบี่
แต่ตอนนี้ผนึกทั้งหมดได้หายไปหมดแล้ว !
“ข้าเห็นจิตของคนในหอคอยนี้ คนนั้นเองก็ยอมตายเพื่อที่จะช่วยเจ้า”
ทันทีที่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาพูดจบ ร่างของเจี้ยนเฉินก็แข็งทื่อไป สีหน้านเขาเปลี่ยนไปทันที ในใจเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
คำพูดของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาทำให้เขานึกถึงไคยะ เขาได้พบกับไคยะในโลกด้านล่าง หลังจากนั้นไคยะก็บาดเจ็บหนักและหลับใหลไป เพื่อจะช่วยไคยะ เขาไม่มีทางเลือกอื่น เขานำนางที่หมดสติออกจากทวีปเทียนหยวนมายังโลกเซียน
มันน่าเสียดายที่ตอนที่เขาหนีมาพร้อมกับหอคอย เขาโดนผู้อาวุโสภูผามหานทีจากนิกายวารีทมิฬไล่ล่า เพื่อจะช่วยเขา ไคยะได้ตายด้วยฝีมือของผู้อาวุโสภูผามหานที
