ัตตานั้นจะไร้ค่าในสายตาของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา
แต่เขาไม่คิดเลยว่าเขาได้พยายามอย่างมากและถึงกับเสี่ยงชีวิตตัวเอง ผลก็คือความพยายามทั้งหมดที่เขาทุ่มเทไปกลับกลายเป็นเรื่องไม่มีค่าในสายตาจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตางั้นรึ ?
เพราะเหตุผลนี้ ไคยะถึงกับตายเพราะฝีมือผู้อาวุโสภูผามหานที
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินกลับรู้สึกเศร้าขึ้นมาในใจ
แต่ตอนนั้นเขาก็ต้องข่มความรู้สึกทั้งหมดที่มีในใจเอาไว้ เขาได้โค้งให้กับจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาอีกรอบและขอร้องออกมา “ผู้น้อยขอใช้สมบัติหายากแลกกับความช่วยเหลือของจอมปราชญ์สูงสุด” ตอนนั้นเจี้ยนเฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากดึงเอาแท่นหยกชะตาออกมา
แท่นหยกชะตานี้หายากอย่างมาก มันคือสมบัติที่มีความสามารถในการปกปิดการรับรู้ทั้งหมด มีแค่ตาเปล่าเท่านั้นที่จะมองพวกเขาพบได้ ดังนั้นเขาเชื่อว่าแม้ว่าจะมีความสามารถในการมองทะลุทุกอย่างแต่อีกฝ่ายคงไม่รู้ว่าเขามีสมบัติอย่างแท่นหยกชะตาอยู่กับตัว
“นอกจากผลบรรพกาลแห่งวิถีและปราณบรรพกาลเก่าแก่ที่ได้มาจากมิติบรรพกาล ไม่มีสมบัติไหนในโลกที่เข้าตาข้าเลย ถึงเจ้าจะเอาวัตถุเทพราชันย์มา แต่ข้าก็ยังไม่สนใจ เพราะวัตถุเทพราชันย์นั้นไม่คู่ควรกับข้า มันไร้ประโยช
