“ชะโงกดูเงาตัวเองเถอะ เจ้ายังมีความกล้าที่จะอ้างว่าเป็นหัวหน้าโถงของหอคอยธาตุแสงอีกหรือ ? ” ดวงตาของหวงฟู่กุ่ยยี่ส่องแสงในลักษณะที่น่ากลัว เขาเดินไปต่อหน้ากงซุนอี้อย่างช้า ๆ และกระชากผมของเขา ยกเขาขึ้นจากพื้น เขากัดฟันในขณะที่เขาพูดว่า “เด็กโง่กงซุน ให้ข้าถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย เจ้ายังมีวิธีใดที่ตระกูลกลางสวรรค์และตระกูลซูของเราจะได้รับกระบี่ผู้พิทักษ์อีกหรือไม่ ? ”
“ข้า-ข้า-ข้าไม่รู้-” กงซุนอี้เตะเท้าขึ้นไปในอากาศขณะที่เขาดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
“เจ้าไม่รู้ ? นี่เจ้ากำลังบอกข้าว่าเจ้าไม่รู้จริง ๆ หรือ ? ” ดวงตาของหวงฟู่กุ่ยยี่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นมาก
บางทีอาจเป็นเพราะกงซุนอี้สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของหวงฟู่กุ่ยยี่ เขาจึงลุกลี้ลุกลนในทันที ความกลัวปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาขณะที่เขาพูดด้วยความตกใจ “เจ้ากำลังพยายามทำอะไร ? เจ้าพยายามจะทำอะไร ? ข้าเป็นทายาทของจอมปราชญ์สูงสุด เลือดของจอมปราชญ์สูงสุดไหลเวียนในร่างกายของข้า ตัวตนของข้าไม่ธรรมดา เจ้าไม่สามารถทำสิ่งนี้กับข้าได้ เจ้าทำแบบนี้กับข้าไม่ได้เด็ดขาด”
