“ทายาทของจอมปราชญ์สูงสุดอย่างนั้นรึ ? แม้แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน เจ้ายังกล้าคุยอวดเรื่องทายาทของจอมปราชญ์สูงสุดอีกหรือ ? ” การเยาะเย้ยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหวงฟู่กุ่ยยี่ การจ้องมองที่น่าสะพรึงกลัวของเขาทำให้ดูเหมือนว่าเขากำลังจะกินกงซุนอี้ทั้งเป็น “ถ้าบรรพบุรุษของเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าคงไม่กล้าแม้แต่จะแตะเส้นผมของเจ้า อย่าว่าแต่บรรพบุรุษของเจ้าเลย แม้ว่าเจ้าจะมีคนหนุนหลังที่แข็งแกร่ง ข้าก็ไม่สามารถทำอะไรกับเจ้าได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม มันช่างบังเอิญที่เจ้าอยู่อย่างโดดเดี่ยวในขณะนี้ เจ้ามีสิทธิ์อะไรที่จะทำให้ข้าต้องรู้สึกระแวดระวัง ? ”
“ไม่ ไม่ ไม่ เบื้องหลังข้ามีซวนจ้านและซวนหมิง รวมถึงหานซิน, ไป๋หยู, ตงหลิน หยานเซว่ พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้พิทักษ์แห่งโถงเซียนธาตุแสงของเรา ถ้าเจ้าแตะตัวข้า พวกเขาจะไม่มีวันละเว้นตระกูลกลางสวรรค์ของเจ้า ! ” กงซุนอี้ร้องตะโกนออกมาหลังจากสูญเสียความสงบไปอย่างสิ้นเชิง
