ร่างหลักของผู้นำพรรคกลับไปที่ตั้งหลักของพรรคกระดูกโอฬารที่อยู่ในโลกของเขียน เมื่อเขากลับมา ร่างเงาที่อยู่ที่นั่นมาตลอดหลายปีก็หายไป มันกลายเป็นบอลแสงก่อนที่จะหายเข้าไปในร่างหลักของเขา
เสื้อคลุมสีดำขนาดใหญ่ที่บดบังใบหน้าของเขาจนมองไม่เห็น ดังนั้นจึงไม่มีใครจำเขาได้แม้ว่าจะมองก็ตาม
ผู้นำพรรคก็ใจเย็นลงแล้ว จิตใจของเขาดูเหมือนจะกลับมาสงบ ไม่มีใครเชื่อมโยงเขากับคนที่บ้าคลั่งขณะบินอยู่บนอวกาศก่อนหน้านี้ได้และทำลายทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าของเขาได้
‘พี่ใหญ่ เป็นเช่นไรบ้าง ? เจออะไรหรือไม่?’ เด็กไร้หัวใจกำลังรออยู่ข้าง ๆ อย่างใจจดใจจ่อ เอ่ยถามทันทีที่ผู้นำพรรคกลับมา
ผู้นำพรรค์ยืนอยู่ที่นั่นเงียบ ๆ หันหน้าไปทางอวกาศ เขาไม่ได้ตอบคำถาม เขาไม่ตอบสนองเลย
ท่าทางของเขาทำให้เด็กไร้หัวใจกังวลมากขึ้นไปอีก ‘พี่ใหญ่ พูดอะไรหน่อยสี ท่านพบอะไรโนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก ? ‘
ผู้นำพรรคไม่ตอบ เขายังคงเงียบ
เด็กไร้หัวใจหมดความอดทน ‘พี่ใหญ่ หยุดทำให้ข้ากังวลได้แล้ว ตอบข้าสักที ถ้าท่านเงียบอย่างนี้ข้าต้องไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกด้วยตัวเอง’
‘เจ้าไม่จำเป็นต้องไป! ‘คราวนี้ในที่สุดผู้นำพรรคก็พูดขึ้นมา เขาพูดมันอย่างจริงจัง
เด็กไร้หัวใจสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ ด้วยน้ำเสียงของผู้นำพรรค จิตใจของเด็กไร้หัวใจก็จมลงเขาหันกลับมาและจ้องไปที่ผู้นำพรรคอย่างแน่วแน่
‘ข้าเห็นเจี้ยนเฉินบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก เขาไม่เพียงแต่ยังมีชีวิต
