รุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งไม่ได้แสดงความรู้สึกผิดออกมาแม้แต่น้อย นางแค่รู้สึกหมดหนทาง นางถอนหายใจออกมา “เมฆน้ำแข็ง ความสัมพันธ์ของเราน่ะอยู่มาหลายล้านปี เจ้าฉลาดแค่ไหน เจ้าคงเดาได้ว่าข้าคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้จากการที่ข้าปกป้องหยูหยางเซี่ย ทำไมรึ ? ทำไมเจ้าต้องเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้าทุกคน ? อย่าบอกข้านะว่าความสัมพันธ์ของเราหลายล้านปีมานี้ไม่ได้มีค่า ? ”
“เมฆน้ำแข็ง คิดถึงอดีตของเจ้าดู เจ้าน่ะเคยเป็นสมาชิกของศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง เจ้าเองก็ได้แต่ต้องรับคำสั่งจาก เทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะ แม้ว่าเจ้าจะไม่ได้ทำอะไรสำเร็จ แต่มันก็ถือว่าเป็นงานหนัก สุดท้ายมันเกิดอะไรขึ้นกัน ? เจ้ายังโดนขับไล่ออกมาจากศาลาเทพธิดาน้ำแข็งอย่างไร้ความปราณี เจ้าต้องโดนทรมานอย่างเจ็บปวดมาเป็นร้อยปี”
“เทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะปฏิบัติต่อเจ้าเช่นนี้ ตอนนี้พวกเขามีปัญหา พวกเขาก็สมควรได้รับมัน ทำไมเจ้าต้องทิ้งความสัมพันธ์ของเราหลายล้านปีเพื่อเทพธิดาน้ำแข็งที่ยังไม่ฟื้นฟูตัวเอง ? ”
“เมฆน้ำแข็ง นิกายหิมะคือบ้านของเจ้า ที่นี่คือที่ของเจ้า มีแค่ข้าเท่านั้นที่เป็นพี่น้องที่ดีที่สุดของเจ้าในโลกนี้”
“หุบปาก ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเ
