มฆน้ำแข็งขัดขึ้นมา สายตานางเฉียบคมกว่าเก่าและพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หัวหน้าน้ำแข็ง เจ้าไม่เข้าใจข้า ถูกแล้วที่ข้าโดนขับไล่ออกมา ข้าต้องเจอกับการทรมานเป็นร้อยปี แต่ข้าสมควรได้รับแล้ว นั่นเพราะข้าได้ทำผิดพลาดใหญ่หลวงในศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง ข้าทำให้เทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะโกรธเคือง ข้าสมควรได้รับการลงโทษแล้ว”
“ข้าไม่มีทางยืนอยู่ตรงนี้ได้หากไม่ใช่เพราะวันเวลาที่ข้าใช้ในศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง ไม่ว่าจะเป็นเทพธิดาหิมะรึเทพธิดาน้ำแข็ง ทั้งสองต่างก็ให้ชีวิตใหม่กับข้า ข้าติดหนี้ความเมตตาที่ข้าไม่อาจจะชดใช้ได้ไปตลอดชีวิต”
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งส่ายหน้า “ไม่ เมฆาน้ำแข็ง เจ้ามาถึงทุกวันนี้ได้เพราะพรสวรรค์ของเจ้า มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง”
“ไม่ต้องพูดแล้ว” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งฮึดฮัดออกมา สายตานางเต็มไปด้วยความอาฆาต “เมื่อเคยเป็นศิษย์ของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งก็จะเป็นตลอดไป ข้าก็มีเกียรติของตัวเอง หัวหน้าน้ำแข็ง ในเมื่อเจ้าทำเรื่องแย่ต่อเทพธิดาหิมะ เจ้าก็ถือว่าเป็นศัตรูของข้านับจากนี้ไป”
“ข้าสงสัยว่าเจ้าได้ประโยชน์อะไรจากเปลวเพลิงที่น่านับถือ เจ้าถึงได้ก่อเรื่องที่เลวร้ายอย่างการหักหลัง
