าของนางไม่อาจจะปกปิดได้
ต่อมา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งก็ได้เอาระฆังมอมเมาวิญญาณออกมาและชี้ไปที่หวู่ฮ่านโดยไม่ลังเล นางไม่คิดจะเสียเวลาเพื่อสอบสวน กลับกันแล้ว นางพยายามใช้ระฆังมอมเมาวิญญาณเพื่อ อควบคุมหวู่ฮ่าน เพื่อที่นางจะได้รู้สิ่งที่นางอยากรู้
ทันทีที่เห็นระฆังมอมเมาวิญญาณ สีหน้าของหวู่ฮ่านก็เปลี่ยนไป นางรีบถอยกลับไปและตะโกนออกมาเพื่อปกปิดความผิด “บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง ผะ ผู้อาวุโสเปลวเพลิงที่น่านับถืออยู่ เบื้องหลังข้า ทะ ท่านทำแบบนี้กับข้าไม่ได้ ไม่งั้นเปลวเพลิงที่น่านับถือจะไม่ปล่อยนิกายหิมะของท่านไปแน่ ท่านอาจจะใหญ่ที่สุดในนิกายหิมะ แต่ต่อหน้าเปลวเพลิงที่น่านับถือแล้ว ท่านน่ะไม่ต่างอะไรจากกระดาษเลย”
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งฮึดฮัดออกมาและพูดขึ้น “ในอดีตไม่นานมานี้ นิกายหิมะน่ะกลัวเปลวเพลิงที่น่านับถือจริง เพราะศาลาเทพธิดาน้ำแข็งไม่ได้มีเทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะ เพื่อที่จะเอาตัวรอด เราก็กลัวที่จะทำลายข้อตกลงกับเปลวเพลิงที่น่านับถือ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงได้แต่มองดูเปลวเพลิงที่น่านับถือทำเรื่องที่โหดร้ายบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก”
“แต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว เมื่อซุยหยุนหลานปร
