“เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็นคน ซุยหยุนหลาน ! ” เสียงของเหอเถียนฉีราบเรียบมาก แต่เมื่อผู้อาวุโสเซี่ยได้ยินก็ไม่ต่างจากสายฟ้าจากท้องฟ้า ทำให้เขาสะดุ้งทันที ความตื่นตระหน นกและความตกใจปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา
แม้ว่าความตื่นตระหนกจะปรากฎขึ้นในสายตาของเขาเพียงชั่วครู่ แน่นอนว่าบรรพชนหลานและเหอเถียนฉีซึ่งจ้องมองอยู่ก็สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน ขณะที่พวกเขาให้ความสนใจเขาตลอดเวลา
“เป็นไปได้ยังไง ? เป็นไปได้อย่างไร ? เผ่ากระเรียนสวรรค์รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร ? ” ผู้อาวุโสเซี่ยสงบสติอารมณ์ได้ในเวลาไม่นาน แต่เขาประสบกับความปั่นป่วนภายใน เขาเป็นคนสงบนิ่ง
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่ได้คาดหวังว่าบรรพชนหลานของเผ่ากระเรียนสวรรค์จะมาเยี่ยมนิกายของข้าด้วยตนเอง เป็นเกียรติสำหรับนิกายของข้าอย่างแท้จริง” ในขณะนั้นเอง เสียงของหญิงวัยกลางคนก็ ดังขึ้นจากภายนอก พร้อมกับเสียงผู้หญิงที่รายล้อมไปด้วยเกล็ดหิมะก็ลอยเข้ามาในห้องโถง
การมาถึงของหญิงวัยกลางคนทำให้สีหน้าของบรรพชนหลานดูเคร่งขรึมหลังหมอก นางพูดเบา ๆ ว่า “บรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็ง ในที่สุดเจ้าก็โผล่ออกมา และข้าคิดว่าข้าจะไม่มีโอกาสได้พบเจ้าใ ในการมาครั้งนี้”
