ตอนที่ 3003 – เมฆมืดครึ้มฟ้าฝนกระหน่ำ (3)
ดวงตาของหัวหน้าพิรุณก็เต็มไปด้วยความทรงจำเช่นกัน นางจ้องตรงไปที่ หุนเจิ้งและพูดว่า “ตั้งแต่นั้นมา เราใช้เวลาทุกช่วงเวลาร่วมกันเหมือนเงาของกันและกัน หากมีศัตรู เราก็สู้ไปด้วยก กัน หากมีอันตรายเราเผชิญมันด้วยกัน หากมีโชคลาภเราจะสนุกกับมันด้วยกัน แม้ว่าจะมีความตาย เราก็จะ… พินาศ… ไปด้วยกัน”
“หลายปีผ่านไปจนนับไม่ถ้วน เราประสบกับลมและฝนมาด้วยกัน และรอดชีวิตมาได้ ใครจะรู้ถึงภัยพิบัติและความทุกข์ยากมากมายเพียงใด เราจับมือกันก้าวข้ามซากศพของศัตรูนับไม่ถ้วน…”
“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เราไม่เคยทะเลาะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว เราไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะข้าฟังสิ่งที่เจ้าพูด ข้าไม่เคยสงสัยเจ้าหรือไม่เห็นด้วยกับเจ้า ถ้าเจ้าไปทางตะวันออก ข้าจ จะไม่ไปทางตะวันตก…”
“หลังจากนั้นข้าก็ตระหนักว่าอารมณ์ที่เราพัฒนาผ่านลมและฝนนับไม่ถ้วน ผ่านพุ่มไม้ที่มีความตายมากมาย แท้จริงแล้วไม่มีค่าอะไรสำหรับเจ้า…”
“จริง ๆ แล้วเจ้าละทิ้งความรู้สึกเหล่านี้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยสำหรับภูเขาวิญญาณนักรบ สำหรับกลุ่มผู้สืบทอดบนภูเขาวิญญาณนักรบที่เจ้าไม่เคยพบและเจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำถึงภูมิหลังและอดีต ตของพวกเขา”
