ร่างของหุนเจิ้ง ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขาจะวิ่งเข้าไปในม่านพลังที่มองไม่เห็นและกระเด้งกลับมาโดยสมบูรณ์
พื้นที่ที่เขาอาศัยอยู่ถูกผนึกไว้ก่อนที่เขาจะรู้ตัว กฎแห่งมิติที่ทรงอานุภาพอย่างยิ่งได้ยับยั้งภูมิภาคนี้ ให้กลายเป็นคุก
หัวหน้าพิรุณปรากฏตัวอย่างเงียบ ๆ ต่อหน้า หุนเจิ้ง ในขณะนั้นใบหน้าของนางก็มืดครึ้มลงอย่างสมบูรณ์ แม้แต่แววตาของนางก็ฉายแววข่มขู่ นางดูน่ากลัวมาก
“เจ้าคิดจะทำอะไร” หัวหน้าพิรุณถาม โดยพื้นฐานแล้วนางถามแบบนั้นพร้อมกับการกัดฟัน เค้นแต่ละพยางค์ออกมา นางกำมือที่เนียนเรียบของนางไว้แน่นขณะที่ร่างกายของนางสั่นเบา ๆ เห็นได ด้ชัดว่าโกรธมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สายตาของนางดูน่ากลัว ราวกับว่านางกำลังจะฆ่าใครซักคน
นางเข้าใจหุนเจิ้งเป็นอย่างดี นางสามารถบอกได้ว่าหุนเจิ้งวางแผนจะทำอะไรต่อไปจากสิ่งที่เขาพูด ซึ่งทำให้นางโกรธทันที มันทำให้นางหน้าซีด
“ผู้สืบทอดอีกคนหนึ่งของเจ้ามีความขัดแย้งกับนิกายหิมะ ดังนั้นเจ้าจึงวางแผนที่จะส่งตัวเองไปสู่ความพินาศโดยเผชิญหน้ากับนิกายหิมะราวกับแมงเม่าที่บินเข้ากองไฟ ? ” เสียงของหัวหน้าพิ รุณ เย็นชามาก เต็มไปด้วยความเกลียดชังที่ไม่ปกปิด
