หยุนวู่เฟิงอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน เขานั่งบนพื้นและฟื้นฟูร่างกายของตัวเองอย่างเงียบสงบ.เขาต้องเผชิญหน้าในการต่อสู้กับเยี่ยหวูกวงก่อนที่เขาจะสามารถกลั่นยาระดับเทพคุณภาพสูงที เขากินเข้าไปก่อนหน้านี้ ยาท้าทายสวรรค์แห่งการให้ชีวิต ตอนนี้เขาซ่อนอยู่ในถ้ำอันหนาวเหน็บนี้ ในที่สุดเขาก็มีเวลาที่จะค่อย ๆ รักษาบาดแผลของเขาด้วยประสิทธิภาพของเม็ดยา
สามวันต่อมา หยุนวู่เฟิงรักษาตัวเสร็จ เขาสะบัดตัวเบา ๆ ผลึกน้ำแข็งบนตัวเขาแตกเป็นเสี่ยง ๆ ในทันที ร่องรอยแห่งความสุขปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา และเขาก็พึมพำกับตัวเองว่า “มั นเป็นยาเม็ดระดับเทพคุณภาพสูงจริง ๆ บาดแผลที่ต้องใช้เวลาหลายพันปีในการฟื้นฟูอย่างน้อยที่สุดก็หายไปอย่างสมบูรณ์ในเวลาเพียง 3 วัน และประสิทธิภาพของยาก็ยังไม่หมด การใช้ยาอ อันล้ำค่ากับข้าเป็นการสิ้นเปลืองแน่นอน”
“ผู้อาวุโสหยุน บาดแผลของท่านหายดีแล้วหรือ ? ” ในขณะนี้เจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้นและมองไปยังหยุนวู่เฟิง
